Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ - ΔΙΣΤΙΧΑ Ή ΔΥΣΤΥΧΑ ΜΟΥ Νο 10


Ολημερίς ολονυχτίς σε είχα στο μυαλόν μου,
που δεν σου ‘στειλα μήνυμα , αν έχω τον Θεόν μου.
Χρόνια πολλά να χαίρεσαι την χτεσινήν γιορτή σου
τζι’ η Παναγία τζι’ ο Χριστός να ’ναι τζι’ οι δκυό μαζί σου.

 Να ζήσεις φίλε μου καλέ, να έχεις την υγειά σου
τζι’ ούλλα τα πλούτη της ζωής να ’ρτούν τζιαμέ κοντά σου.

 Σαν σ’ είδα χτες καμάρωνα που είμαι ’γιώ γνωστός σου,
τζι’ αντιλαμβάνομαι πολύ τον πόνον τον δικό σου.
Μα πιο πολύ, τόσο πολύ θαυμάζω τον Νικόλα*
τους τρόπους τζιαι την στάσην του, το ήθος πάν’ απ’ όλα.
                                                  (*Ο Νικόλας Ιωαννίδης)

 Πίσω που την αστυνομία ήταν του Χαριλή,
εκοίταξες να εύρεις κανέναν πιριλλή;
Ποτζιείνα που εξήασες εσύ να τα μαζέψεις,
τζι' έφυες όπως ήσουνα, εδώ για να πεζέψεις. 

Τύφλα οι Καρυάτιδες να έχουνε μπροστά σας
τζι' αυτοί που μας τα στέρησαν, ζηλέψαν τα παιδκιά σας.

 Ήρτεν ακμαία, δυνατή, με όρεξην καμπόση,
ιδέες άφθονες, πολλές τζιαι γλώσσαν άλλη τόση.
Κάμνεις εσύ τον όμορφο, τ’ ωραίο κοπελλάτζιη
τζιαι πιάνω σε τζιαι ρίχνω σε μες σε κανέν’ αυλάτζιη.

Πολλά συγχαρητήρια για την προαγωγή σου
να χαίρονται οι φίλοι σου τζι’ οι υφιστάμενοί σου.
Εργατικός, δυναμικός, να μείνεις όπως ήσουν
για όσα εσύ θα σκέφτεσαι να μην διαφωνήσουν. 
                    
                         Θυμάμαι τον πατέρα μου που πήγαινε με τσάντες 
                     τζιαι ψούμνιζε τις πραματειές τζιαι ζήλευαν οι πάντες
                           κρεατικά, λαχανικά τζιαι φρούτα άλλο πράμα.
Στου Μόρφου θα γυρίσουμε.Το έχω κάμει τάμα.

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2011

Το Γυμνάσιο Ύψωνα σας προσκαλεί στην εκδήλωση
που οργανώνει για την ποιήτρια Πίτσα Γαλάζη
"48 χρόνια ποίησης - Ιχνηλασία στους δρόμους της ποίησής της"
το Σάββατο, 10-12-2011 και ώρα 5μμ
στην αίθουσα εκδηλώσεων της Ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού.
ΕΙΣΗΓΗΤΕΣ:
1. Δρ. Γιάννης Ιωάννου, καθηγητής Πανεπιστημίου Κύπρου                     
2. Γιώργος Μύαρης, Λειτουργός ΥΑΠ
3. Παναγιώτα Νεοφύτου, Διευθύντρια Ύψωνα

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ - ΔΙΣΤΙΧΑ Ή ΔΥΣΤΥΧΑ ΜΟΥ Νο 9 - ΥΨΩΝΑΣ 2011


Του Ύψωνα


Στον Ύψωναν ευρίσκομαι μονάχος τριγυρίζω
τζι’ όλους εσάς σαν σκέφτομαι, τον νου μου βασανίζω.

 Το πόσον μου ελείψατε, μόνον εγώ το ξέρω
τζιαι μου ’ρκεται μα τον Θεόν όλους εδώ να δέρω.

 Εκάμαν με τζιαι εν καμμώ μα ούτε τζιαι τζιοιμούμαι,
γιατί ήρτα θα κάτω δα, συχνά διερωτούμαι.

Η Κίκα εν πολλά καλή, μα τζιαι η Γεωργία.
Αυτά εν τα κορίτσια μας που μες στην γραμματεία.

  Τώρα αν θα χορεύκουσιν τζιαι αν θα τραουδούσιν,
ακόμα δεν το έμαθα, ακόμα να μου πούσιν.

Στον Βόλον να καλοπερνάς τζιαι όλα ’ν’ εντάξει.
Εδώ επήγαμεν καλά, πομπή και παρατάξει.

Μαζί μου είχα βοηθούς μα τζιαι συμπαραστάτες,
που τρέχασιν ποτζιεί, ποδά τζιαι κρούζασιν οι στράτες.

 Τζιαι αν επήες μακριά τζιαι δεν ήσουν παρούσα,
τα πράγματα τα ρύθμισες τζιαι όμορφα τζιυλούσαν.

 Εδκιέβασα στο facebook τα θλιβερά μαντάτα
πως ο παπάς σου έπιασεν τζιαι πήεν άλλην στράτα.

Αυτά τα έχει η ζωή και θλίψεις τζιαι θανάτους,
μα θα χαρεί, αν ζεις εσύ, όπως τους αθανάτους.

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

ΤΣΑ'Ι' με θέμα:"Ζωή και Θάνατος. Οι προφητείες του μοναχού Παϊσιου"

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΜΟΡΦΟΥ

ΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟ ΤΣΑΪ

ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ "ΑΡΣΙΝΟΗ" ΛΕΜΕΣΟΥ

ΑΥΡΙΟ, ΤΕΤΑΡΤΗ, 23-11-2011 ΚΑΙ ΩΡΑ 6μμ

ΜΕ ΟΜΙΛΗΤΗ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΟ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΟΡΦΟΥ, κ. ΝΕΟΦΥΤΟ

ΜΕ ΘΕΜΑ

"ΖΩΗ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ. ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ "

ΤΙΜΗ ΕΙΣΟΔΟΥ: 10 ΕΥΡΩ

ΟΛΟΙ ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΟΙ

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011

Άντρια Γαριβάλδη "Από τη Μόρφου στη Μελβούρνη"

Με αφορμή την αυριανή μέρα
καταδίκης ανακήρυξης του ψευδοκράτους

Από τη Μόρφου ήρθε το γράμμα...

γραμμένο με μελάνι που μυρίζει θάλασσα.

Πόλη μικρή, πρωτοβγαλμένη, νύφη παρθένα,

στα χέρια βάρβαρων, παρασυρμένη και ξεβαμμένη.

Οργή σε ζώνει και σου ξεσκίζει τα νυφικά,

καημός σε ψήνει σαν πυρετός και ψυχής γροθιά.

Μες στα στενά σου δεκαεξάχρονοι χαθήκαν φίλοι,

στο κλήμα λιώνει, σαν το μαράζι σου,

το ζαχαρένιο γλυκό σταφύλι.

Ο δρόμος ίσιος,

περνά μπροστά απ' τον ʼη-Γιώρκη,

μικρά κεράκια, σβησμένα αστέρια, σαν κούφιοι κόκκοι.

Φονιάδες μαύροι παραμονεύουν κάθε καντούνι

και δραπετεύουν σαν εφιάλτες μες στη Μελβούρνη.

Μεγάλωσαν τα όνειρά σου σ' άλλο μπαλκόνι

ένας αιώνας, ένας κυκλώνας σε περιζώνει.

Ένα περβόλι και μια ιστορία που ζωγραφίζει

τη φύση όλη και τη ζωή σου τη ξεφυλίζει.

Καινούργιας χώρας το μαντήλι τώρα κουνάς,

και σερνιανίζεις στη Σουάνστον κι όπως περνάς,

γράφεις στο δρόμο τα περασμένα και προσπερνάς,

"συ ξένη πόλη παρηγορήτρα, δε με κρατάς".

Άντρια Γαριβάλδη

Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ-ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ

                                                        ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Αύγουστος μήνας ήτανε που πήγα εις την Πόλη
τον πόθον είχα στην καρκιάν, οπού τον έχουν όλοι.
Έτσι το αποφάσισα σαν ήμουν Σαλονίκη
στην πόλη που εσπούδασα τζιαι έμενα με νοίκι.
Στην νύμφην του θερμαϊκού παρέμεινα δκυό νύχτες
που ’χει τον πύργο τον Λευκό, τους μάγκες, τους ξενύχτες.
                            Τρεις άλλες νύχτες έμεινα τζιαι γύριζα στην Πόλη
μαζί μου γύριζαν πολλοί, τζιαι ντόπιοι τζιαι... Μογγόλοι.
Ελληνικές οι ομορφκιές  στις στράτες που περνούσα
μεθυστικά αρώματα  εμένα με κερνούσαν.
Εξεναγήθηκα παντού, σ’ ελληνικά μνημεία
τζιαι συγκινήθηκα πολύ, εγ’ όπου τζι’ αν επήα.
Του Κόλπου του Κεράτιου, έβλεπα τα καράβια,
η πίκρα μου ξεχείλιζε τζιαι η καρκιά μου άδεια.
Της Πόλης μας το παρελθόν, μα τζιαι της Προποντίδας,
βυζαντινά αρώματα, ελληνικής φροντίδας.
Ταξίδεψα στον Βόσπορο τζιαι στα Πριγκιποννήσια,
μα πίεσα τον εαυτόν να μεν κάμω τεμπίσια.
Εις την μονή των Βλαχερνών τζιαι στην Αγιά Σοφία
ξεχύλησε το δάκρυ μου, παρηγοριά καμία.
Το βράδυ αναστενάζασιν οι δρόμοι τζιαι οι μώλοι,
τζιαι στην οδό του Πέρα μας, βολτάρανε ροκόλοι.
Τους έβλεπα πως τρώγανε τους σίταρους, τα μύδια
στην περαντζάδαν τα ’τρωγαν, εκάνανε τα ίδια.
Τζιαι κάστανα εν που ’ψηναν τον Αύγουστο τον μήνα
τζιαι στις ταβέρνες έτρωγες τζιαι σου ’φευκεν η πείνα.
Γλυκά εν που ’χεν άφθονα τζιαι νόστιμα τζι’ ωραία,
μα τζιαι ψητά, μαειρευτά, να τρως με την παρέα.
Μπορεί να μένεις έκθαμπος, για όλ’ αυτά που  βλέπεις,
μα μέσα σου ξέρεις καλά πως λιώνεις τζιαι πως ρέπεις.
Μ’ ανάμειχτα αισθήματα γυρίζεις στην πατρίδα
θαμπώθηκα μα τον Θεόν μ’ όλα μ’ αυτά που είδα.  

Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2011

Επίκαιρο: Της κρίσης...Μπρεχτ


Οι εργάτες φωνάζουν για ψωμί
Οι έμποροι φωνάζουν γι' αγορές
Οι άνεργοι πεινούσαν
Τώρα πεινάνε κι όσοι εργάζονται.
Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ' το τραπέζι
κηρύχνουν τη λιτότητα
αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα
ζητάνε θυσίες.
Οι χορτάτοι μιλάνε στους πεινασμένους
για τις μεγάλες εποχές που θα 'ρθουν...
Αχ , όσο πιο πρωΐ σηκώνεται ο φτωχός
τόσο πιο πολλά κερδίζει ο πλούσιος.
(απόσπασμα από τα πολιτικά ποιήματα του Μπρεχτ)

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011

ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ - ΔΙΣΤΙΧΑ Ή ΔΥΣΤΥΧΑ ΜΟΥ Νο 8 - ΚΟΥΡΙΟ 2011


Του Κουρίου (Καλοκαίρι 2011)
 
 
Η θάλασσα στο Κούριο εν ήσυχη, λαδάκι
τζιαι μπαινωβκαίνω μέσα της σαν να ’μαι ’γιω παιδάκι.
 
 
 Σήμερα σ’ ήβρα θάλασσα πολύ αγριεμένη,
αλόπως εν που έφυα τζιαι ’μεινες θυμωμένη.
 
 
Τα κύματα τζι’ η θάλασσα εσάς εν που γυρεύκουν
τζι’ όλα τα ψάρκα του γιαλού εμέναν μ’ αποφεύκουν.
 
 
Στην θάλασσαν ευρίσκουμαι εφτάμισι τζιαι κάτι
μα όπου να ’ναι φεύκω ’γω, θα μείνω λιγουλάκι.
 
 
Το μεσημέριν έρκεται ο πιο πολύς ο κόσμος.
Ξαπλώνουσιν, απλώνουσιν στην αμμουδιά σαν δυόσμος.
 
 
Στο νούμερο δεκαεννιά καθόμουν κάθε μέρα
με φίλους εν που τα ’πινα τζιαι ντόπιους εκεί πέρα.
 
 
Έφυγες και με άφησες μονάχο στο τραπέζι
να δούμε όμως αύριο ποιος θα σε περιπαίζει.
 
 
Το μέλλον σου στα τσιαττστά είναι λαμπρόν, ωραίον.
Μνημόσυνο στον τζιύρη σου... για όλους μας μοιραίο.
Να είμαστε εμείς καλά, να έχουμε υγείαν,
τζιαι αύριο στο Κούριο, ας πιούμεν «εις υγείαν».
 
 
Στο τέλος των διακοπών στο Κούριο τα πίνω
τζι’ αν θέλεις να ’ρτεις τζιαι εσού δεκάρα εγώ δεν δίνω.
 
 
Αν βκάλεις έξω το Μαρί, τους "αγανακτισμένους",
τις διακοπές του ρεύματος τζιαι όλους τους θλιμμένους,
καλά εν που περάσαμεν τζι’ αυτό το καλοκαίρι.
Τζιαι ο Χειμώνας που θα ’ρτει κάθε καλό να φέρει,
την λύσην στο Κυπριακό τζιαι στην οικονομία,
τζιαι μες στην κοινωνίαν μας να έρτει ηρεμία.


Στην πολιτείαν της καρκιάς μου συχνά κυκλοφορείς
με βάρκα μπαίνεις μέσα, τζιαι κάθεσαι όσο μπορείς.
Λογαριασμό δεν θα μου δίνεις θα κάνεις ό,τι θες,
περίπατο θα με πηγαίνεις σαν άλλοτε σαν να ’ταν χτες.


Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2011

ΤΑ ΔΙΣΤΙΧΑ...ΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ, 2


Όλοι εσείς που κάμνετε τα νέα εις την πρώτην
να φέρετε τα θέματα μια τζι’ έχετε την νιότην.
Τζιαι να βρεθούμεν αύριο στην αίθουσαν την έξι
το δεύτερο διάλειμμα προτού να τα ΄χω παίξει.

Ήμουν σε μάθημα εγώ, δεν είμαι χωρκοϊρης.
Το τι με θέλεις πες μου το, μια κι είσαι συ ο κύρης.

 Χριστίνα μου μας έλειψες, σε θέλουμε κοντά μας
να γίνεις σύντομα καλά, να βκεις που τα όνειρά μας. 

Κάθε φορά που βκαίνω ’γώ αππέξω που την πόρταν
σε βλέπω τζιαι ορέγομαι να πάω καμιά βόλταν. 

Να φταίεις άραγε εσύ ή φταίει το σχολείο;
Καλλίτερα να σηκωθώ, μονάχος μου να φύω. 

Όση δροσιά ευρίσκεις τζιει τόση να ’χει η ζωή σου.
Παντοτινά να χαίρεσαι σήμερα την γιορτήν σου.


Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2011

ΤΑ ΔΙΣΤΙΧΑ/ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ ... ΤΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΥΠΕΡΑΓΟΡΑΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗ


ΔΗΜΟΣΙΕΥΩ ΤΑ ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ ΠΟΥ ΑΠΕΣΤΕΙΛΑ ΣΤΟΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΥΠΕΡΑΓΟΡΩΝ ΟΡΦΑΝΙΔΗ

Στην αγορά κυκλοφορούν πολλά, ποικίλα είδη
τζι’ αν θέλεις να βρεις πιο φτηνά, έλα στου Ορφανίδη.
Τζι’ όταν σου δόξει τζι’ εν να ‘ρθεις, ούλλα θα τα ψουμνίσεις
τζιαι πάνω εις τα ράφκια του τίποτε δεν θ’ αφήσεις. 

Όπου γυρίσεις τζι’ όπου πας, θα βρεις έναν μπροστά σου,
πως ο Ορφανίδης, θα σου πει, εν πάντοτε μιτά σου.
Τζι’ άμα θελήσεις τζιαι να πας, ούλλα θα τ’ αγοράσεις.
Την φτήνια, την ποιότητα αμέσως θα θαυμάσεις. 

Κοστρία χρόνια εν πολλά, είσαι μεγαλωμένος
τζι’ ο Ορφανίδης,φίλε μου, ο πιο ανεπτυγμένος.
Την Κύπρο μας εστόλισαν οι υπεραγορές του
τζιαι πλούτον εν π’αφήννουσιν ούλλες οι προσφορές του.

 
ΨΟΥΜΝΙΣΜΑΤΑ ΤΖΙΑΙ ΑΓΟΡΕΣ ΠΑΝΤΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ,
ΜΑ ΜΠΕΣ ΣΤΟΝ ΟΡΦΑΝΙΔΗ ΜΑΣ, ΝΑ ΔΕΙΣ ΠΩΣ ΘΑ ΓΛΥΚΑΝΕΙΣ.
ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΕΣ ΤΟΥ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ, ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ ΨΟΥΜΝΙΖΕΙΣ,
ΤΖΙ’ ΑΝ ΨΑΧΝΕΙΣ ΤΖΙΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ, ΕΣΥ Τ’ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙΣ---
ΣΤΗΝ ΛΕΜΕΣΟΝ ΜΑΣ ΣΑΝ ΘΑ ’ΡΘΕΙΣ ΤΖΙΑΙ ΜΠΕΙΣ ΣΤΟΥ ΟΡΦΑΝΙΔΗ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ ΠΡΩΤΑ ΕΝ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΠΟΛΛΩΝ ΦΘΑΡΤΩΝ ΤΑ ΕΙΔΗ.---
ΚΡΕΑΤΙΚΑ ΤΖΙΑΙ ΨΑΡΙΚΑ ΟΛΟΙΣΙΑ ΤΑ ΒΡΙΣΚΕΙΣ,
ΟΛΟΦΡΕΣΚΑ ΜΑ ΤΖΙΑΙ ΦΤΗΝΑ ΘΩΡΕΙΣ ΤΑ ΤΖΙΑΙ ΜΕΙΝΙΣΚΕΙΣ.---
ΣΤ’ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΝ ΤΑ ΤΥΡΚΑ, ΑΛΛΑΝΤΙΚΑ ΚΟΜΜΕΝΑ
 ΣΑΝ ΤΑ ΓΕΥΤΕΙΣ, ΘΑ ΤΡΕΛΛΑΘΕΙΣ, ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ.---
ΣΤ’ ΑΡΤΟΠΟΙΕΙΟ, ΣΤΑ ΓΛΥΚΑ ΑΜΕΣΩΣ ΘΑ ΕΝΔΩΣΕΙΣ
ΤΖΙΑΙ ΣΤΑ ΩΡΑΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΣΙΑ ΨΥΧΗ ΘΑ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙΣ.---
ΞΑΝΘΕΣ ΤΖΙΑΙ ΜΑΥΡΕΣ ΕΝ ΝΑ ΒΡΕΙΣ, ΜΙΤΣΙΕΣ ΜΑ ΤΖΙΑΙ ΜΙΑΛΕΣ,
ΜΠΥΡΕΣ ΜΕΣΑ ΕΙΣ ΤΟ ΚΟΥΤΙ Ή ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΜΠΟΥΚΑΛΕΣ.---
ΤΖΙΑΙ ΠΑΡΑΔΙΠΛΑ ΒΡΙΣΚΟΥΝΤΑΙ ΥΓΡΑ ΝΑ ΞΕΔΙΨΑΣΕΙΣ,
ΧΥΜΟΙ, ΝΕΡΑ ΠΟΛΛΩΝ ΛΟΓΙΩΝ, ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ Ν’ ΑΓΟΡΑΣΕΙΣ.---
ΤΖΙΑΙ ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗΝ ΤΟΥ ΘΑ ΔΕΙΣ ΦΑΡΔΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΙΑΔΡΟΜΟΥΣ,
ΤΑ ΦΟΡΤΩΜΕΝΑ ΡΑΦΚΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ.---
ΒΑΛΜΕΝΑ ΌΛΑ ΣΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΤΖΙ’ Ο,ΤΙ ΠΟΘΕΙΣ ΤΟ ΒΡΙΣΚΕΙΣ,
ΥΓΡΑ ΚΑΛΟΥ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΥ ΤΖΙΑΙ ΣΚΟΝΕΣ ΝΑ ΠΛΥΝΝΙΣΚΕΙΣ.---
ΤΖΙΑΙ ΤΗΝ ΚΟΡΜΑΡΑ ΣΟΥ ΕΣΥ, ΑΝ ΘΕΣ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙΣ
ΣΙΑΜΠΟΥ, ΣΑΠΟΥΝΙΑ ΑΦΘΟΝΑ, ΠΟΙΚΙΛΑ ΘΑ ΨΟΥΜΝΙΣΕΙΣ.---
ΔΙΠΛΑ ΕΝ Τ’ ΑΝΑΨΥΧΤΙΚΑ, ΤΙ ΝΑ ΠΡΩΤΟΔΙΑΛΕΞΕΙΣ,
ΠΟΛΛΑ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΑ, ΠΡΟΣΕΞΕ ΜΗΝ ΕΜΠΛΕΞΕΙΣ.---
ΚΑΠΟΥ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗΝ ΕΝ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΕΙΔΗ ΚΑΤΕΨΥΓΜΕΝΑ
ΤΖΙΑΙ ΣΑΝ ΘΑ ΤΡΩΕΙΣ ΑΠ’ ΑΥΤΑ, ΘΑ ΘΥΜΗΘΕΙΣ ΕΜΕΝΑ.---
ΠΗΓΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΚΑΦΕΔΕΣ,
ΜΠΙΣΚΟΤΤΑ ΑΦΘΟΝΑ ΘΑ ΔΕΙΣ, ΤΡΕΛΛΑΙΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΙΔΕΣ.---
ΚΟΥΦΕΤΤΕΣ, ΣΙΟΚΟΛΑΤΕΣ, ΤΣΙΠΣ, ΚΑΡΠΟΥΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΑ,
ΕΡΚΟΥΝΤΑΙ ΤΖΙ’ ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ ΤΑ, ΤΖΙ’ ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑ ΤΖΙΑΙ  ΧΩΡΚΑ---
ΤΑ ΝΤΟΠΙΑ ΤΟΥ ΤΑ ΟΣΠΡΙΑ ΨΗΝΟΥΝΤΑΙ ΣΑΝ ΚΟΥΚΟΥΛΙΑ
ΞΗΡΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΦΤΗΝΟΥΣ, ΘΑ ΦΑΣ ΔΕΚΑ ΣΑΚΚΟΥΛΙΑ.---
ΜΑ ΣΑΝ ’ΓΟΡΑΣΕΙΣ Ο,ΤΙ ΘΕΣ ΠΟΥ ΤΑ ΦΑΓΩΣΙΜΑ ΤΟΥ,
ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΙΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΒΚΕΙΣ ΣΤΑ ΠΑΝΩ ΔΩΜΑΤΑ ΤΟΥ,
ΓΙΑ ΝΑ ΘΑΥΜΑΣΕΙΣ ΠΡΑΜΑΤΕΙΕΣ ΤΖΙΑΙ ΑΛΛΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ
ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΖΙΑΙ ΣΥ ΠΟΥ ΜΟΝΗ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΤΟΝ ΛΙΟΝΤΑ.---
ΨΑΧΝΕΙΣ ΚΑΛΑ ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΤΖΙΑΙ ΡΟΥΧΑ ΠΟΥΝ ΜΟΔΑΤΑ;
ΑΝΕΒΑ ΠΑΣ ΣΤΟ ΟΡΟΦΟ ΤΖΙΑΙ ΞΕΧΝΑ ΤΖΙΑΙ ΤΗΝ ΑΤΑ.
Ό,ΤΙ ΠΟΘΕΙΣ ΕΝ ΝΑ ΤΟ ΒΡΕΙΣ ΤΖΙΑΙ ΣΕ ΤΙΜΕΣ ΠΙΟ ΛΑΪΚΕΣ,
ΒΑΛΙΤΣΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΔΡΟΜΕΣ,ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ,ΠΑΙΔΙΚΕΣ.---
ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΖΙΑΙ ΚΟΥΖΙΝΙΚΑ, ΣΤΟΛΙΔΚΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΣΠΙΘΚΙΑ,
ΑΜΑ ΣΕ ΔΕΙ ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ, ΕΝ ΝΑ ΤΗΝ ΦΑΝ’ ΤΑ ΦΙΔΚΙΑ,
ΠΟΥ ΔΚΙΑΛΕΞΕΣ ΠΟΙΟΤΙΚΑ ΤΖΙΑΙ ΕΙΔΗ ΠΡΩΤΟ ΠΡΑΜΑ,
ΝΟΜΙΖΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΠΩΣ ΕΓΙΝΕ ’ΝΑ ΘΑΜΑ.---
ΤΖΙΑΙ ΣΑΝ ΓΕΜΩΣΕΙΣ ΕΥΚΟΛΑ ΚΑΝΕΝΑ ΔΚΥΟ ΚΑΡΡΟΤΣΙΑ
ΝΑ ΠΑΣ ΕΙΣ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΤΟΥ, ΝΑ ΔΕΙΣ ΠΩΣ ΕΧΕΙΣ ΚΟΤΣΙΑ.
ΝΑ ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΤΖΙΑΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΘΑ ΦΤΑΣΟΥΝ,
ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΕΣ ΤΟΥ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΞΕΠΟΥΝΤΖΙΑΣΟΥΝ.---
ΚΑΛΗ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙΣ
ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΑΝ ΥΠΕΡΑΓΟΡΑ ΤΩΡΑ ΘΑ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕΙΣ.
 ΜΕ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙ «ΟΡΦΑΝΙΔΗ»,
 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΜΑΣ ΗΔΗ.
ΜΕ ΟΝΟΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΖΙΑΙ ΚΟΤΣΙΗΝΑ ΓΡΑΜΜΕΝΟ,
 ΚΟΣΤΡΕΙΣ  ΧΡΟΝΟΥΣ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ ΜΑΣ, ΠΟΥ ΜΕΝΩ.---
ΤΖΙ’ ΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΨΟΥΜΝΙΣΜΑΤΑ, ΝΑ ΚΑΜΝΕΙΣ ΣΕ ΠΑΡΑΓΚΑ,
ΝΑ ΠΙΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ, ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΣ, ΤΟΥ ΜΑΓΚΑ,
ΠΟΥ ΕΒΑΛΕΝ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ ΜΑΣ ΠΡΩΤΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗΝ
ΤΖΙΑΙ ΕΚΤΙΣΕΝ ΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΤΖΙΑΙ ΓΙΝΑΜΕΝ ΑΔΡΩΠΟΙ.---
ΕΓΙΩ ΤΗΝ ΠΟΥΓΚΑ ΜΟΥ ΘΩΡΩ, ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΕΝ ΓΕΜΑΤΗ
ΤΖΙΑΙ ΣΑΝ ΘΑ ΦΥΩ ΠΟΥ ΤΖΙΑΜΕ ΚΤΥΠΟΥΝ ΜΟΥ ΤΖΙΑΙ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ,
ΣΑΝ ΝΑ ’ΜΑΣΤΕ ΦΙΛΟΙ ΠΑΛΙΟΙ, ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΦΑΝΤΑΖΕΙ,
ΤΖΙ’ Ο ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ, ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΤΗΝ ΚΡΙΣΗΝ ΤΗΝ ΠΛΑΝΤΑΖΕΙ.---
ΧΡΟΝΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΝΑ ΣΙΕΡΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ
ΤΖΙ’ Η ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΝΑΝ ΓΙΟΡΤΗ, ΕΜΑΣ ΤΙ ΜΑΣ  ΠΕΙΡΑΖΕΙ---

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

ΤΑ ΔΙΣΤΙΧΑ/ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ ... ΤΟΥ ΜΩΛΟΥ, ΛΕΜΕΣΟΥ

                                      
              Η ζυγαριά μου μ’ έδειξε στα εκατόν κιλά,
στον Μώλο θενά περπατήσω να γίνω πιο καλά.

Τι κι αν πήγες ή δεν πήγες...εγώ σε περπατάω
τζι’ αν εις τον Μώλο θες να ‘ρθεις, ξύπνα! Εσέ ρωτάω. 

Στον Μώλον έχει όμορφες, αλλοδαπές τζιαι ντόπιες,
όχι του Costa οι κοπελιές που είναι σκέτες κόπιες. 

Στον Μώλον εν να βρίσκομαι να περπατώ μονάχος
τζι’ όταν τ’ αποφασίσετε, ελάτε δίχως άγχος. 

Στον Μώλον τώρα περπατώ, μονάχος μου πηγαίνω
και μες  στην θάλασσα συχνά, νομίζω, μπαίνω-βγαίνω. 

Οι μετανάστες που πολλούς εν που κατηγορούνται,
μα της πατρίδας τις χαρές δεν τις αποποιούνται.
Τους βλέπω πως κοιτάζουνε στον Μώλον τα καράβια,
την νοσταλγία τους θωρώ στα μάτια τους τα άδεια,
τον πόθον πο ’χουν στην καρδιά, τονε αναγνωρίζω,
την τύχη τους την άδικη εγώ δεν την ορίζω.

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

Θύμησες....


Συχνά σαν σ΄ονειρεύομαι πόλη αγαπημένη
ο νους μου λες τζιαι σταματά, σε σένα πάντα μένει.
Μου ΄φάνην πως εβάδιζα στην πόλη μου  μονάχος
της Μόρφου λες τζιαι ήμουνα ο πρώτος μονομάχος.

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

ΔΙΣΤΙΧΑ, ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ ... ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ (ΜΕΡΟΣ Β΄)

Το ευ-Χαρης-τώ θα γράφεται

με τρεις μονάχα λέξεις

(ΜΕΡΟΣ Β΄)

ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ
Τζι’  αν πάω στους καθηγητές, που εν εκατό περίπου
θα πήγαινα για χάρη τους  στη γέφυρα του Ευρίπου

Τσιαττίσματα για όλους σας εν εύκολο να κάμω
μα εν να πολλά κουραστικό τζιαι ποιον εν να προκάμω;

Εν να τσιαττίσω μοναχά για δκυο καθηγητές μας
που ήξερα από  παλιά τζι’ εν  μες στο σύλλογό μας.

Τζειν΄τα μοδάτα, τα καλά,τα όμορφα, τζι΄ ωραία,
τζι’ οι τοίχοι το φωνάζουσιν πως τα φορούσ’ η Ρέα.

Ολημερίς ερχότανε μ’ ωραία ρουχαλάκια
μπουτίκ ν’ ανοίξει τώρα πια με trendy φουστανάκια

Ο άλλος ο Κυπριανός, καλό παιδί τζιαι πρώτο
σαν τον γνωρίσεις για καλά εκέρδισες το λόττο.

Μπορεί τζιαι να διαφωνείς με τις ιδέες πο΄σhιει,
να είσαι πάντα έτοιμος, μήπως σε πιάσει η απόχη.

ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ
Κάθε φορά που έμπαινα στις τέσσερις τις κούκλες
μαλλάκια, θεέ μου, να ΄βκαλα, θα τα ΄κανα με μπούκλες.

Μία φορά δεν γκρίνιαξαν τα τέσσερα κορίτσια,
στο πέτο μου θα τα ΄βαζα, αν ήτανε λιλίτσια.

Καλές τζιαι χαμογελαστές οι τέσσερις κουκλάρες,
σ’ όσους με μεταθέσανε, θα βάζουνε κατάρες.

ΤΗΣ ΦΙΛΙΑΣ ΤΖΙΑΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Χαρές εν πόσhιει η ζωή,χαρές τζιαι τ΄όνομά μου.
Μα παν΄απ΄όλα πιο πολύ, οι φίλοι που ΄ν΄κοντά μου.

Πολλά πολλά ευ-Χαρης-τώ σ’ όλους εσάς χρωστάω
τζιαι να ΄σαστε όλοι καλά, θενά παρακαλάω.

Τζιαι να περνάτε πιο καλά, δε θα παραπονιέμαι,
γιατί που την αγάπη σας, εγώ  θεν να κρατιέμαι.

 Αγία Φύλα, 30/6/2011 

Κυριακή, 3 Ιουλίου 2011

ΔΙΣΤΙΧΑ, ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ ... ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ (ΜΕΡΟΣ Α΄)


Το ευ-Χαρης-τώ θα γράφεται
 με τρεις μονάχα λέξεις
(ΜΕΡΟΣ Α΄)
Εγώ δεν ήθελα ποττέ να σηκωθώ, να φύω
αλλ’ ήθελα μ’ όλους εσάς να μείνω ακόμα λλίο
Τρία χρονάκια μου ’μειναν να φτάσω τα εξήντα
τζιαι ’γιώ στο λέω καθαρά, τώρα που φεύκω ίντα; 

Που θαχαμέ ενόμιζα πως θ’  αφυπηρετούσα
γιατί μες τούτο το σχολειό, σαν όνειρο… εζούσα.

 Το πώς εκαλοπέρασα μου φαίνεται στα πάχη
γιατί κάποιοι που σας, εδώ, μου διώχνατε τα άγχη. 

Τζι’  όλοι εσείς που κάθεστε, ακόμα τζιαι στον τοίχο
λίγο πολύ συμβάλατε, εγώ για να πετύχω. 

γι’  αυτό θελώ παρά πολύ να σας ευ-Χαρης-τήσω,
μ’  αφήστε μου τους εκλεκτούς να σας τους παραστήσω. 

ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ

Τζιαι πρώτα ο Διευθυντής σύμβουλος, παραστάτης,
εστάθηκε πρώτα για με σπουδαίος συνεργάτης. 

Καλός τζιαι εις τα τσιαττιστά, μα μένα δεν με φτάνει
τζιαι σαν βρεθώ στο Όμοδος με ρόδα να με ράνει.

ΤΩΝ ΒΟΗΘΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ Α΄

Ύστερα ο Στυλιανός μαζί τζι  η Γεωργία
εκάμαμε τζιαι νόμιζα πώς είχα πόδκια τρία.

Δεν έχω εγώ παράπονο, ήταν καλοί τζι’ οι δύο
τζι’ αν έκαμνα τζιαι κριτική, θα παίρναν το βραβείο.

ΤΩΝ ΒΟΗΘΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ

Όλοι οι άλλοι βοηθοί, νεοιδωμένοι τζιαι γνωστοί
πρώτοι μες τις επιτροπές, ακούραστοι τζιαι δυνατοί.
Αθόρυβα εργάζουνταν, χωρίς να μ’ ενοχλήσουν,
χωρίς καμία πρόθεση για να με μηδενίσουν. 

 
τζιαι φαίνετουν πως κάθουμουν,  με το ’να πας στο άλλο,
τζι΄αν το πιστεύκεις συ αυτό, να ’βκαλλες, φίλε, κάλλο. 

Θα κάμω μια εξαίρεση, για συνεργάτες δύο
τζι’ όλοι οι άλλοι βοηθοί κάμετε κράτει λλίο. 

Της Νεοκλέους πάρτε την ακμή αλλά τζιαι τη σβελτάδα
τζιειν της Μαρίας εννοώ, τζιαι κάντε τα λαμπάδα. 

Μαζί εκάμαμε πολλά, ετρέχε πάνω κάτω
τζι’ αν δεν ήταν αυτή κοντά, θα ήμουν εις τον πάτο. 

Το ήθος της Χατζηστυλλής μα τζιαι την καλοσύνη
στο λέω θα το ζήλευε η κάθε δεσποσύνη. 

Αθόρυβη τζι’ εργατική, λες τζι’ ήταν πας στην πρίζα,
πάρτε της τα γνωρίσματα τζιαι κάντε τα κορνίζα. 

Με όσους  συνεργάστηκα, έστω τζιαι κάτι λλίον
θα τρώω στην υγεία τους ακόμα τζιαι κρομμύον.