Κυριακή, 8 Απριλίου 2012

ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗ – ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΥΨΩΝΑ - 2ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΧΑΝΙΩΝ,2012


ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ Η ΚΟΙΤΗ       (Μέρος Β΄)
(Χαιρετισμός του Δ/ντή Γυμνασίου Ύψωνα)

Στον κόσμο υπάρχουσιν νησιά, μιτσιά μα τζιαι μιάλα,
η Κρήτη η πιο ξεχωριστή που ‘ σιει τα ούλλα μάλα,
για τα μνημεία τα πολλά, τα όμορφα τοπία,
που ως τζιαι η ιστορία της μοιάζει με ουτοπία.
Ομόαιμα, ομόγλωσσα, αδέλφια μας στην Κρήτη,
σαν δίδυμα φατσάρουμε, μιας γυναικός η κοίτη.
Ήρταμεν, για να πάρουμε την λεβεντιά της Κρήτης
τζιαι την ζεστή την αγκαλιά που ’σιει ο Ψηλορείτης.
Να δούμε, να θαυμάσουμε τζιαι της Κνωσού τα μέρη,
να δούμεν που το σήμερα πόσο θα διαφέρει.
Το Ηράκλειο, το Ρέθυμνο τζι’ ούλλες οι άλλες πόλεις
δεν ξεπερνούσιν τα Χανιά, την αρκοντιά της πόλης.
Σπουδαίους άνδρες έσιετε, όπως ο Βενιζέλος,
που στους οχτρούς του κάρφωσε τζιειν το δικό του βέλος
τζιαι έμεινε αθάνατος, σπουδαίος κυβερνήτης
που δόξασε τα χώματα τα ιερά της Κρήτης.
Τζιαι Καζαντζάκη έσιετε, που τίμησε τον τόπο,
που έκατσεν τζιαι έγραψεν με τον δικό του τρόπο.
Τζιαι τι να πω για τα γνωστά, τον Ομαλόν, τ’ Αρκάδιν,
την τσικουδιά που έσιετε, το κρητικόν το λάδιν.
Αγώνες δώκετε πολλούς σε πόλεμο τζι’  ειρήνη
τζι’  ανθίσασιν στον τόπο σας της λεβεντιάς οι κρίνοι.
Ήρταμεν, για να πάρουμε δύναμην τζιαι αγάπη
τζι’  εμείς σας ορκιζούμαστε, βάλλουμε τζιαι ζιννάπι
πως θα σταθούμεν δυνατοί τζι’ εννά σας μιμηθούμε,
στην τουρκική την κατοχή πως θα αντισταθούμε,
ώσπου να κάνει ξαστεριά, ώσπου να βλεφαρίσει,
ώσπου τζιαι εις την Κύπρο μας η λευτεριά ν’  ανθίσει.
Αδέλφια μας, των Κρητικών καμάρι τζιαι στολίδι,
υποδοχή μας κάμνετε τζιαι συγκινούμαι ήδη.
Μαζίν ανταμωθήκαμε τζιαι σας ευκαριστούμε,
είθε να δώσει ο θεός να μεν ’ποχωριστούμε.
Να συνεχίσουμε μαζί, να προχωρούμ’ αντάμα
τζιαι με την Κύπρο λεύτερη ας κάμουμε το τάμα,
πως θεν να ρθείτε στο νησί μ’ αφτούμενες τες δάδες,
          τζι’ όπου θα βρίσκετ’ εκκλησιά , ν’ αφταίνετε λαμπάδες.                                 
 

Πέμπτη, 5 Απριλίου 2012

ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗ – ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΥΨΩΝΑ - 2ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΧΑΝΙΩΝ,2012




ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ Η ΚΟΙΤΗ  (Μέρος Α΄)
(Χαιρετισμός του Δ/ντή Γυμνασίου Ύψωνα)

Με μαντινάδες, τσιαττιστά εγιώ θα σιερετήσω

τζι’  όλους τους φίλους στα Χανιά, θα τους ευχαριστήσω.

Αδέλφια μας, ερχόμαστε που την ωραίαν Κύπρο

στην Κρήτην την πανέμορφην, της λεβεντιάς το φύτρο.

Χαιρόμαστε, μα τον Θεόν, που είμαστε μαζί σας,

που ήρταμεν στα ιερά, τα χώματα της γης σας.

Κοινές σκλαβκιές μας βρήκανε, κοινά τα βάσανά μας

κοινοί τζιαι οι αγώνες μας, κοινά τα αίματά μας.

Όμως σε σας οι Βενετοί τζιαι της Τουρκιάς οι λύκοι

τρομάξανε τζιαι φύγανε στων Κρητικών την νίκη.

Μα στο νησί μας το μικρό, τζιαι το βασανισμένο

πολλά χρόνια εμείνανε τζιαι το ’χουν σκλαβωμένο.

Μετά που το Βυζάντιο, μας πλάκωσαν οι Φράγκοι,

Λουζινιανοί τζι’ οι Βενετοί, μας είχαν την ανάγκη.

Χίλια δκιακόσια ενενήντα δκυό, δωδέκατος αιώνας

 τέσσερα τέρμινα σκλαβκιάς, λες τζι’ έγινε κανόνας. 

Τρακόσιους χρόνους ύστερα οι Τούρκοι μας κρατούσαν

στο Βερολίνον ήβραν τα, στους Άγγλους μας πουλούσαν.

Τζι’ ογδόντα χρόνια πέρασαν, για να λευτερωθούμεν

σαν άρκεψεν η ΕΟΚΑ μας, αγώναν να ενωθούμεν.

Τρία χρονάκια μοναχά βρεθήκαμε να ζούμε

τζιαι δεν αξιωθήκαμεν την λευτεριά να δούμε.

Ύστερα πραξικόπημα τζιαι εισβολή αντάμα

εφέρανε στην Κύπρο μας έναν τζιαινούρκο τραύμα.

Το  εβδομήντα τέσσερα  οι Τούρτζιοι μας κτυπήσαν

βαθιά μας ετραυμάτησαν τζιαι μας εκατακτήσαν.

Χρόνια τριανταοχτώ  κρατούν σπίτια τζιαι εκκλησίες,

στον ΟΗΕ γυρίζουμε, κάμνουμε λιτανείες.

Στην Ένωση εμπήκαμε της γηραιάς Ευρώπης

το δκυοχιλιάδες τέσσερα, μα «τοις ’αδίκοις κόποις».

Βοήθεια γυρεύκουμε, για να βρεθεί μια λύση,

πάθη τζιαι μίση γρήγορα να ’ρτει να διαλύσει.

Ειρήνη να ’ρτει στο νησί που να μας το ενώσει,

μια πιο καλή προοπτική να ’ρτει να μας προσδώσει.

Αυτή είναι της Κύπρου μας η δύσκολη πορεία

τζιαι η δική σας αγκαλιά, γλυτζιά παρηγορία.