ΤΑ ΔΙΣΤΙΧΑ/ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ ... ΤΟΥ ΜΩΛΟΥ, ΛΕΜΕΣΟΥ

                                      

              Η ζυγαριά μου μ’ έδειξε στα εκατόν κιλά,

στον Μώλο θενά περπατήσω να γίνω πιο καλά.

Τι κι αν πήγες ή δεν πήγες...εγώ σε περπατάω

τζι’ αν εις τον Μώλο θες να ‘ρθεις, ξύπνα! Εσέ ρωτάω. 

Στον Μώλον έχει όμορφες, αλλοδαπές τζιαι ντόπιες,

όχι του Costa οι κοπελιές που είναι σκέτες κόπιες. 

Στον Μώλον εν να βρίσκομαι να περπατώ μονάχος

τζι’ όταν τ’ αποφασίσετε, ελάτε δίχως άγχος. 

Στον Μώλον τώρα περπατώ, μονάχος μου πηγαίνω

και μες  στην θάλασσα συχνά, νομίζω, μπαίνω-βγαίνω. 

Οι μετανάστες που πολλούς εν που κατηγορούνται,

μα της πατρίδας τις χαρές δεν τις αποποιούνται.

Τους βλέπω πως κοιτάζουνε στον Μώλον τα καράβια,

την νοσταλγία τους θωρώ στα μάτια τους τα άδεια,

τον πόθον πο ’χουν στην καρδιά, τονε αναγνωρίζω,

την τύχη τους την άδικη εγώ δεν την ορίζω.

ΣΤΟ CAFE COSTA: Λουλούδι του γλεντιού

ΔΗΜΟΣΙΕΥΩ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΕΛΟΠΟΙΗΣΗ

 ( ζητείται ...συνθέτης για μελοποίηση!! )

ΠΟΥ ΦΤΙΑΞΑΜΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΦΙΛΟΙ,

ΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΙΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΚΑΦΕ ΣΤΟ COSTA ΣΤΗ ΛΕΜΕΣΟ

ΤΙΤΛΟΣ: Λουλούδι του γλεντιού

Στη Λεμεσό στον κήπο άνοιξες τα φτερά

και αύριο να ξέρεις στο λέω καθαρά.

Τα λόγια του Ριχάρδου θα ψάξω, για να βρω,

να ΄ρθεις να στα καρφώσω σα βέλος στο λαιμό
◙ ◙ ◙ ◙

Στους δρόμους θα σε ψάχνω, στο κύμα του γιαλού,

ν΄ ανοίξω την καρδιά σου, λουλούδι του γλεντιού

Σε πίνω, σε χορταίνω στου Κάστρου τη γωνιά,

του Μώλου τα φεγγάρια σε πήρανε ξανά

  ◙ ◙ ◙ ◙

Αγίου Ανδρέου και Ειρήνης σ΄ είχα ερωτευτεί,
με τις φωτιές π΄ ανάβεις, πλαντάζει όλη η γη
Σάλεψε το μυαλό μου στις τόσες ομορφιές,

μου διώχνεις κάθε μέρα τις μαύρες συννεφιές.
   ◙ ◙ ◙ ◙

Στους δρόμους θα σε ψάχνω, στο κύμα του γιαλού,

ν΄ ανοίξω την καρδιά σου, λουλούδι του γλεντιού

Σε πίνω, σε χορταίνω στου Κάστρου τη γωνιά

του Μώλου τα φεγγάρια σε πήρανε ξανά

ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΙ:
Γιάννης Ποδιναράς
Πανίκος Παλάοντας
Κυριάκος Μήτρου
Χάρης Σιαπουτής