Οδυσσέα Ελύτη " Ο Αύγουστος "

Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Λίνος Κόκοτος & Μιχάλης Τρανουδάκης
Πρώτη εκτέλεση: Ρένα Κουμιώτη

Άκουσέ το: α) http://www.youtube.com/watch?v=9WTjL63r218
β) http://www.youtube.com/watch?v=LF0-flKMy6M

Ο Αύγουστος ελούζονταν μες στην αστροφεγγιά
κι από τα γένια του έσταζαν άστρα και γιασεμιά.

Αύγουστε μήνα και Θεέ σε σένα ορκιζόμαστε
πάλι του χρόνου να μας βρεις στο βράχο να φιλιόμαστε.

Απ΄την Παρθένο στον Σκορπιό χρυσή κλωστή να ράψουμε
κι έναν θαλασσινό σταυρό στη χάρη σου ν΄ανάψουμε.

Ο Αύγουστος ελούζονταν μες στην αστροφεγγιά
κι από τα γένια του έσταζαν άστρα και γιασεμιά.

(Συλλογή: ΤΑ ΡΩ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ εκδ. Ίκαρος 1972)

ΜΟΡΦΟΥ: Η γη μου, η πηγή μου

http://www.youtube.com/watch?v=Q8SaVEfyzS8&feature=channel_page

Πηγή:http://www.youtube.com/user/morfou

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΑΚΟΚΚΙΝΟΣ: "Ο χρόνος πάντα εκεί"

Ζωγραφίσαμεεικόνες
με λέξεις βουτηγμένες
στα χρόνια εκείνα
που το γέλιο της άνοιξης
ήταν κομμάτιτης ψυχής μας.

Βάλαμεχρώματα
λαμπερά σαν τα μάτια παιδιών
που κρατάνε τη ζωή στη χούφτα τους
κι έχουν τη σιγουριά
πως τα πάντα δικά τους είναι.

Οι θαμπές πινελιές
μέσα από το σήμερα
καθόλου δεν χάλασαν
τη λάμψη απ 'τις ζωγραφιές
καιτις όμορφες στιγμές μας.

Μόνοτις καρδιές μας θόλωσαν
για ότι χάραξε όνειρα που γεννήθηκαν
στην αυλή κάποιου σχολείου
στα στενά δρομάκια της γειτονιάς
και στο άρωμα πορτοκαλανθών τ 'Απρίλι.

Ζωγραφίσαμε εικόνες αγαπημένες
Νέλλη με τα μαύρα μακριά μαλλιά σου
Μάρω με το ίδιο πάντα χαμόγελο
εικόνες που δεν κιτρίνισανποτέ
κι ο χρόνος πάντα εκείμας περιμένει.

Αφιερωμένο στη Νέλλη, τη Μάρω,
το Γιάννη, το Στέλιο
που ξαναβρεθήκαμε στο βλέμμα της Μόρφου.

ΠΗΓΗ:http://and33andreas.blogspot.com/

Γιάννη Ποδιναρά "ΜΟΡΦΟΥ 2001"

Φύλλα διάφανα νερά της άμμου
πότισαν τη φυγή μας.
Βυθός του πράσινου κήπου χάραξε
την αφή της θάλασσας.
Πρώτο άγγιγμα παλμοί της ζωής μας
στέρεψαν την κοίτη της λήθης.
Μόρφου, γεφύρι στην καρδιά της ξένης γης.
Μόρφου, γεφύρι στο βαθύ πηγάδι του νόστου.

(Για τούτες τις μέρες του Αυγούστου που μας έδιωξαν μακρυά
και μας πληγώνουν εδώ και 35 χρόνια )

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ "Καλοκαίρι"

Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος

http://www.youtube.com/watch?v=tyCpNwU7XpM

Καλοκαίρι
η γαλάζια προκυμαία θα σε φέρει
καλοκαίρι
καρεκλάκια, πετονιές μέσ' το πανέρι
μες τη βόλτα αυτού του κόσμου που μας ξέρει
καλοκαίρι
πλάι στα μέγαρα, στις τέντες με τ' αγέρι
καλοκαίρι
με χρυσούς ανεμιστήρες μεταφέρει
την βανίλια με το δίσκο του στο χέρι
την κοψιά μιας προτομής μέσ' το παρτέρι
καλοκαίρι
μ' ανοιχτό πουκαμισάκι στα ίδια μέρη

Καλοκαίρι
με μισόκλειστες τις γρίλιες μεσημέρι
καλοκαίρι
καθρεφτάκια και μια θάλασσα που τρέμει
στο ταβάνι και τους γύψους μεσημέρι
καλοκαίρι
με τον κούκο μέσ' τα πεύκα και στ' αμπέλι
καλοκαίρι
στόμα υγρό, μικροί λαγώνες, καλοκαίρι
με τη φέτα το καρπούζι στο ‘να χέρι
με φιλιά μισολιωμένα, καλοκαίρι
καλοκαίρι
λίγες φλούδες στης κουζίνας το μαχαίρι

Καλοκαίρι
του σκυμμένου θεριστή του τυφλοχέρη
καλοκαίρι
με βαριά μοτοσικλέτα μες τα σκέλη
τους φακούς του ανάβει μέρα μεσημέρι
καλοκαίρι
όλο πίσσα και κατράμι καλοκαίρι
καλοκαίρι
με τον ρόγχο του air condition μεσημέρι
φαλακροί μέσ' τις σακούλες μας σαν γέροι
εκεινού με τ' άσπρο κράνος που μας ξέρει
καλοκαίρι
μια οσμή νεκροθαλάμου, καλοκαίρι

Καλοκαίρι
στην αρχή σαν έγχρωμο έργο στην Ταγγέρη
αλλά εν τέλει
με του κάτω κόσμου το έγκαυμα στο χέρι
την λαχτάρα του στον κόσμο περιφέρει
καλοκαίρι
στον χαμό του οδηγημένο και το ξέρει
καλοκαίρι
τόσο ώριμο που πέφτοντας προσφέρει
μια πλημμύρα των καρπών, στάρι και μέλι
στον σπασμό του το απόλυτο το αστέρι
καλοκαίρι
μες τα κόκκινα της δύσης του ανατέλλει

ΠΗΓΗ: http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=3505

ΕΛΛΗ ΠΑΙΟΝΙΔΟΥ '' Απολογισμός ''

Το νεογνό ροδάκινο χνούδιασε ντροπαλά.
Την τρυφερή του χούφτα σφίγγει
στην κληματαριά το πρώτο φύλλο.
Μάρτιος κιόλας.

Δήμευσαν τη ζωή μου σε υπαίθριαν αγορά
κι εγώ παθητικός θεατής ανιαρών
κι ανίερων συναλλαγών στην τρίτη θέση.

Τώρα εκπρόθεσμα διεκδικώ χαμόγελα
με κάλπικα που μου αποσπάσανε νομίσματα
(αμάλγαμα πίστης και πειθαρχίας).

Θα επιστρέψω, οφειλέτης τυπικός,
λιωμένα χρόνια, χάρτινα φτερά
λέξεις ασπόνδυλες και ένοχες σιωπές.

Νέα Υόρκη, 1992
Λεμεσός, 1997

(Έλλη Παιονίδου, "Διαδρομές" εκδόσεις Ιωλκός,

Αθήνα 1997)

Μυρωδιά Καλοκαιριού

Στίχοι: Μάνος Ξυδούς Μουσική: Μάνος Ξυδούς
Πρώτη εκτέλεση: Ελένη Τσαλιγοπούλου
Άλλες ερμηνείες: Μπάμπης Στόκας & Σωτηρία Λεονάρδου ( Ντουέτο )

Πάνω στα χέρια σου ακούμπησα πετράδι
μια μυρωδιά καλοκαιριού απ' τις ακτές
που τόσα χρόνια σαν μαΐστρος με ταράζει
όταν ψαρεύω στ' ανοιχτά κούφιες χαρές.

Έριξες άγκυρα σαν όλες τις φρεγάδες
ξέσπασε θύελλα απ' τον τρελό βοριά
σε ουράνιο τόξο που μπερδεύτηκε στις λάσπες
αναζητούσες μια καινούρια πυρκαγιά.

Μα εδώ αρχίζει και τελειώνει η αγάπη
στον άλλο κόσμο τι θα βρεις...
θα είσαι μπλεγμένος με καινούριο εφιάλτη
εδώ αρχίζει και τελειώνει η ζωή.

Στοιχειά του ουρανού γλεντάνε το κορμί μου
και το ποτίζουν ερμαφρόδιτη ηδονή,
με ένα κασόνι ταξιδεύουν την ψυχή μου
πάνω σε κύματα του πρέπει και του μη.

Λοιπόν το μόνο που μου μένει να σου δώσω
μια μυρωδιά καλοκαιριού απ' τις ακτές.
ήσουν παρένθεση που με έκανε να νιώσω
πως ό,τι φεύγει όλο γυρίζει από το χτες.

ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ -Τα Δίστιχα ή ...Δύστυχα μου No 1*

* μηνύματα που έστειλα κατά περιόδους με το κινητό τηλέφωνο

1. Του κινητού 
Στο μήνυμα με πρόλαβες, γιατί ήμουν μεθυσμένος,
το κινητό μου έχασα, ήμουνα ζαλισμένος.

Ψάχνεις με στο τηλέφωνο την ώρα που τζιοιμούμαι,
ξέρε πως δεν τα παρατώ τζιαι σένανε θυμούμαι.

Με sms τζιαι τσιαττιστά(=δίστιχα) είπα να σε προλάβω
πρώτος εγώ να ευχηθώ, προτού το sms σου λάβω.

Προσπαθώ τζιαι δεν μπορώ τηλέφωνο να πάρω,
μαζί με τις ευχές θα μάθω το τσιγάρο.

Μια και καθυστέρησα, για να σου απαντήσω,
όσες ευχές μου στείλανε σε σε(=σένα) θα τις χαρίσω.

2. Του Κουρίου
Στο Κούριο ευρίσκομαι μονάχος και φραπέ-ρω,
Αν συνεχίσω να ‘μαι μόνος μου, ακόμα δεν το ξέρω.

Η θάλασσα είναι πολύ καλή και ήσυχη λαλώ σας,
ελάτε εις το Κούριο μαζί με τα μαγιό σας.

Κορμιά εφηβικά ή γερασμένα ξαπλώνουν στην άμμο τη ζεστή,
όποιος στο Κούριο σα θα ‘ρθει, σίγουρα όλα θα τα δει.

Εφτά με δέκα μάθε το, στο λέω να το ξέρεις
αύριο στο Κούριο τα σάντουιτς να φέρεις.

Επήα τζι ήρτα δκυό φορές, τζι ακόμα περιμένω,
ήθελα να ‘ξερα πολύ, τι άλλο ν’ αναμένω.

Σήμερα το αισθάνομαι πως θα αιφνιδιαστώ,
τους φίλους μου αντί στο Costa στο Κούριο τους δω.

Στο Κούριο θα ΄ρθεις το τραπεζάκι να κρατήσω
ή θέλεις πάραυτα να φύγω να τ’ αφήσω.

3. Των γιορτών

Απ’ το στενό σου έρεξα(=πέρασα) να δω τον οβελία,
τζι’ οι γείτονες μου είπασι πως πήγες στου ...Ηλία.

Το δένδρο που στολίσαμε έχει πευκοβελόνες
πολλά να ‘ναι τα πλούτη σας, ν’ αντέξουν στους αιώνες.

Δένδρο χριστουγεννιάτικο μ’ ευχές το ‘χω στολίσει,
ο νέος χρόνος που θα ‘ρθει, χαρές να σας γεμίσει.

‘Οσες ευχές μου στείλανε σε σας θα τις χαρίσω,
τζιαι να περνάτε πιο καλά, δε θα διαφωνήσω.

Με sms και με μηνύματα τρέχω, για να προλάβω,
Το γιορτάρη φίλο μου χωρίς τον αστρολάβο.

Κάποιος γιορτάζει απ’ την παρέα κι όλοι λυπούνται που δε θα ‘ναι ‘κει,
κι όλοι ρωτούν για ποιον Ανδρέα και ‘μεις τους λέμε...ο τουμπεκί.
4. Των φίλων
 
Τρίτη, Τετάρτη δεν μπορώ σουβλάκι εγώ να φάω,
Δευτέρα, Πέμπτη αν το θες, μαζί σου εγώ θα πάω.

Υπάρχεις, ζεις, κυκλοφορείς, συχνά διερωτούμαι,
πού πήγες και εχάθηκες τζι’ ακόμα να βρεθούμε.

Τα λόγια σου φίλε μου εν σκέττο σκορπολόι,
άφησε την κηπουρική και πιάσε κομπολόι.

Τώρα το παραδέχτηκα πως είχα εγώ το λάθος,
τζιαι της ποιητικής εσύ έχεις το πάθος,
γι’ αυτό και τα ξαπόλυσα, μαζί σου δε τα βάζω,
καλύτερα μες τα βιβλία μου να κάτσω να διαβάζω