ΔΙΣΤΙΧΑ, ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ ... ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ (ΜΕΡΟΣ Α΄)

Το ευ-Χαρης-τώ θα γράφεται

 με τρεις μονάχα λέξεις

(ΜΕΡΟΣ Α΄)

Εγώ δεν ήθελα ποττέ να σηκωθώ, να φύω

αλλ’ ήθελα μ’ όλους εσάς να μείνω ακόμα λλίο

Τρία χρονάκια μου ’μειναν να φτάσω τα εξήντα

τζιαι ’γιώ στο λέω καθαρά, τώρα που φεύκω ίντα; 

Που θαχαμέ ενόμιζα πως θ’  αφυπηρετούσα

γιατί μες τούτο το σχολειό, σαν όνειρο… εζούσα.

 Το πώς εκαλοπέρασα μου φαίνεται στα πάχη

γιατί κάποιοι που σας, εδώ, μου διώχνατε τα άγχη. 

Τζι’  όλοι εσείς που κάθεστε, ακόμα τζιαι στον τοίχο

λίγο πολύ συμβάλατε, εγώ για να πετύχω. 

γι’  αυτό θελώ παρά πολύ να σας ευ-Χαρης-τήσω,

μ’  αφήστε μου τους εκλεκτούς να σας τους παραστήσω. 

ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ

Τζιαι πρώτα ο Διευθυντής σύμβουλος, παραστάτης,

εστάθηκε πρώτα για με σπουδαίος συνεργάτης. 

Καλός τζιαι εις τα τσιαττιστά, μα μένα δεν με φτάνει

τζιαι σαν βρεθώ στο Όμοδος με ρόδα να με ράνει.

ΤΩΝ ΒΟΗΘΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ Α΄

Ύστερα ο Στυλιανός μαζί τζι  η Γεωργία

εκάμαμε τζιαι νόμιζα πώς είχα πόδκια τρία.

Δεν έχω εγώ παράπονο, ήταν καλοί τζι’ οι δύο

τζι’ αν έκαμνα τζιαι κριτική, θα παίρναν το βραβείο.

ΤΩΝ ΒΟΗΘΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ

Όλοι οι άλλοι βοηθοί, νεοιδωμένοι τζιαι γνωστοί

πρώτοι μες τις επιτροπές, ακούραστοι τζιαι δυνατοί.

Αθόρυβα εργάζουνταν, χωρίς να μ’ ενοχλήσουν,

χωρίς καμία πρόθεση για να με μηδενίσουν. 

 

τζιαι φαίνετουν πως κάθουμουν,  με το ’να πας στο άλλο,

τζι΄αν το πιστεύκεις συ αυτό, να ’βκαλλες, φίλε, κάλλο. 

Θα κάμω μια εξαίρεση, για συνεργάτες δύο

τζι’ όλοι οι άλλοι βοηθοί κάμετε κράτει λλίο. 

Της Νεοκλέους πάρτε την ακμή αλλά τζιαι τη σβελτάδα

τζιειν της Μαρίας εννοώ, τζιαι κάντε τα λαμπάδα. 

Μαζί εκάμαμε πολλά, ετρέχε πάνω κάτω

τζι’ αν δεν ήταν αυτή κοντά, θα ήμουν εις τον πάτο. 

Το ήθος της Χατζηστυλλής μα τζιαι την καλοσύνη

στο λέω θα το ζήλευε η κάθε δεσποσύνη. 

Αθόρυβη τζι’ εργατική, λες τζι’ ήταν πας στην πρίζα,

πάρτε της τα γνωρίσματα τζιαι κάντε τα κορνίζα. 

Με όσους  συνεργάστηκα, έστω τζιαι κάτι λλίον

θα τρώω στην υγεία τους ακόμα τζιαι κρομμύον.

Τα δίστιχα....της αφυπηρέτησης της Εριέττας - Τσιαττιστά

Τα δίστιχα....της αφυπηρέτησης της Εριέττας

Προχτές στην συνεστίαση είχα αιφνιδιαστεί

στου Διευθυντή τα δίχτυα εγώ είχα πιαστεί.

                          Δεν το ’λπιζα στα τσιαττιστά πως θα τα καταφέρει
                       να πάρει τζιαι μικρόφωνον, να ’ρτει να μου την φέρει.

Καλός στα διευθυντικά, καλός τζιαι εις την μάσα,

γι’ αυτό του δίδω σήμερα  την πιο ωραία πάσα.

Αν γίνηκε καλλίτερος να ’ρθει να τραουδήσει

τζι’ αν γίνηκε ο δάσκαλος, να ’ρτει για να τσιαττίσει.

Μα πρώτα θέλω να του πω δκυο λόγια παραπάνω

πως θα ’θελα να με ’παιρνε στο Όμοδος τζιει πάνω. 

Πολλά το ’φχαριστήθηκα που δούλεψα μαζί του

μα πρώτα απ’ όλα ζήλεψα το πλούσιο μαλλί του. 

Τζι’ αν είπε πώς στον Ύψωνα έσhιει μασhαιροβκάλτες

στο Όμοδος να νοιάζεται για τις δικές του πλάτες. 

Μα σήμερα τούτη βραδιά ειν’ αφιερωμένη

στην Εριέττα την καλήν, την νοικοκυρεμένη, 

που άνοιξε το σπίτι της τζιαι ‘φερε τα καλούδκια

γι’ αυτό τζιαι ‘μεις οφείλουμε να πούμεντε τραούδκια. 

Να φάμε, να χορέψουμε, να πιούμε στην υγειάν της

να πιούμε για την σύνταξην, για την καλήν καρκιάν της.

Πολλοί π’ αφυπηρέτησαν κατάκαρδα το πήραν,

μα όσοι το αποδέχτηκαν τον Χάρονταν τον δείραν. 

Γι’ αυτό τζιαι σου Εριέττα μας μπορείς τζιαι να νεώσεις,

τα χρόνια που επέρασαν να τα αναπληρώσεις. 

Να δεις πρώτα τον σύζυγον, να δεις τζιαι τα παιδκιά σου

τζι΄αν θέλεις κάποιους από μας, κλείστους μες την καρκιάν σου. 

Να ‘σαι καλά να χαίρεσαι τζιαι σύνταξην τζι’ εφάπαξ

να ζήσεις σαν βασίλισσα τζι’ ο σύζυγος σου άναξ.

ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ - ΔΙΣΤΙΧΑ Ή ΔΥΣΤΥΧΑ ΜΟΥ Νο 7

Τι τζι’ αν επήα εκκλησιάν, αλλού ήταν ο νους μου,

                             στην λαμπρατζιάν καιγόμουνα του ιερού ναού μου.

Στου Μόρφου εβρισκόμουνα, στου Άη Μάμα την αυλήν

μα πουθενά δεν έβρισκα το άγουρο φιλίν.

Το μήνυμα που έστειλες μου ήρτε καταλάθος,

Μαρία με φωνάζουσι τζιαι έχω μέγα πάθος.

Εν κρίμα που εχώρισες,δος μου τον αριθμό του,

η τύχη μου θα άνοιξε, μη μείνει μανιχό του.

(Αυτή ήταν η απάντησή μου στο μήνυμα της Άντζελας που στάλθηκε,όπως αποδείχτηκε, σε πολλούς Κυπραίους)

Τα έτοιμα τα τσιαττιστά σε κάνουνε ρεζίλι,

όμως ευχές σου στέλλω ‘γώ που φτάνουν ως την Λίλλη.

Χρόνια πολλά να χαίρεσαι την χτεσινήν γιορτήν σου,

να ‘σαι γερή και δυνατή σε όλη την ζωήν σου.

Νικόλα μου, συγχώραμε, θα πάω να ξαπλώσω,

 του χρόνου αν είμαστε καλά θα στο ανταποδώσω.

ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ -Τα δίστιχα ...τα υιοθετημένα

Έλα ΄πο δά να πάμεντε στην πτέρυγα την πρώτη,

 να δούμε τα κοπέλια μας που σιέρουνται την νιότη.

Ε τον ποτζιεί τζ΄ανέφανε με λεβεντιά τζιαι χάρη

φωνάξετε τον άρκοντα, που τον λαλούσιν Χάρη.

Ο λόγος που ΄πες ήτανε φαρμάκι στην καρδιά μου,

αλλά επειδή σε συμπαθώ, σου στέλλω τα φιλιά μου.

Κωστάκη μου, Κωστάκη μου, ψηλέ σαν κυπαρίσσι

αρρώστησες τζιαι δεν μπορώ, θα πάθω καμιά κρίση.

Όσες λαμπάδες φώτισαν ολόκληρην την φύσην

 τόσες χαρές  σας εύχομαι σε όλη σας την ζήσην.

Δεν είναι μόνο οι ευχές που στην ζωήν κρατιούνται,

είναι τζι’ οι φίλοι οι καλοί που πάντα σας θυμούνται.

Ο Χάρος ήρτεν τζι΄ έπιαν΄ τον τζιαι πήρεν τον μιτά του

τζι΄ αρκέψασιν οι έννοιες μας να μεν πάμεν κοντά του.

ΛΥΚΕΙΟ ΑΓΙΑΣ ΦΥΛΑΞΕΩΣ:ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

ΤΟ ΛΥΚΕΙΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΦΥΛΑΞΕΩΣ ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ

 ΣΤΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ "ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΙΚΑ ΨΗΓΜΑΤΑ"

ΜΕ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΚΩΜΩΔΙΕΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 4 ΜΑΪΟΥ 2011 ΚΑΙ ΩΡΑ 7.30μμ

ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΠΟΛΛΑΠΛΗΣ  ΧΡΗΣΗΣ

ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΘΑ ΔΟΘΟΥΝ  ΓΙΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗ

ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΏΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ

ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΕΥΧΕΣ

Τι τζι’ αν επήα εκκλησιάν, αλλού ήταν ο νους μου,

στην λαμπρατζιάν καιγόμουνα του ιερού ναού μου.

Στου Μόρφου εβρισκόμουνα, στου Άη Μάμα την αυλήν

μα πουθενά δεν έβρισκα το άγουρο φιλίν.

ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ -Τα δίστιχα ...τα σχολικά

Μια τζιαι ζητάτε τσιαττιστά, ν΄ αρκέψουμε με τούτα,

να δείτε σ΄ τούτο το σκολειό... τα ώριμα τα φρούτα.

Θα σας θυμίσω τις αρχές που πρέπει να κρατούμε

στην τάξη σαν πηγαίνουμε, το μάθημα... να πούμε.

                                               

Κάτσετε ούλλοι φρόνιμα, αμέσως για ν΄ αρκέψω,

να μη σας βκάλω τσιαττιστά, να σας κοροϊδέψω.

Πολλά ΄πο τούτα πο΄να πω, τα ξέρετε , τα ζείτε

μαζί ας τα φρεσκάρουμε, εν πιο καλά, θα δείτε.

«Δώστε μου λίγη προσοχή ΄πο  τζιείνη που ζητάτε»,

αυτό δε λέει ο Διευθυντής, όταν εσείς μιλάτε;

Ασθένειες έχει  πολλές θερίζουν τζιαι σκοτώνουν

τζι΄ είναι στ’  αλήθεια τυχεροί εκείνοι που τσικνώνουν.

 

Τζι η γραμματεία του σχολειού έχει όμορφες κοπέλες,

μα απ’ όλες η Χριστίνα μας με τις χρυσές κορδέλες.

                                                                                          

Χριστίνα μου ζηλεύκουν σου μες τζιείνο το γραφείο,

Κωστάκη, μ΄ αποκάλεσε η Μαρίνα πριν να φύω

Τζιείντο τηλέφωνο,ρωτώ, που το κρατά η Ρέα,

καλλίτερα μεσ΄τα νερά να πάει του Περαία.

Μόνο για ένα τέταρτο μπορώ εγώ να γράφω,

στίχους χαζούς και άσχημους για σας να καταγράφω.

Εν να σας στείλω τσιαττιστά που θα ΄λεγα μπροστά σας

μεν αλωνίζει μια μιτσιά που δεν είμαι μιτά σας.

Μαζί σας εν που βρίσκεται τζιαι μια μιτσικουρού

δίστιχα να σας γράψει τζι ας εν τζιαι κουτουρού.

Αφήστε τα πιρούνια σας τζιαι κάντε λίγο κράτει,

 τις αμπελοσοφίες σας να πείτε του Κωστάκη.

Κάθε φορά που μπαίνω ΄δω στα τέσσερα κορίτσια

στο πέτο μου θα τα ΄θελα, να τα ΄βαζα λιλίτσια.

Κάθε φορά που μπαίνω ΄δω στις τέσσερις τις κούκλες

μαλλάκια θεέ μου να ΄βκαλα, θα τα ΄κανα με μπούκλες.

Στον καναπέ που κάθεσαι μαζί μ΄ όλους τους άλλους

πρόσεξε αύριο μη ΄ρθεις γεμάτη να ΄σαι κάλους.