ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗ – ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΥΨΩΝΑ - 2ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΧΑΝΙΩΝ,2012

ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ Η ΚΟΙΤΗ       (Μέρος Β΄)

(Χαιρετισμός του Δ/ντή Γυμνασίου Ύψωνα)

Στον κόσμο υπάρχουσιν νησιά, μιτσιά μα τζιαι μιάλα,

η Κρήτη η πιο ξεχωριστή που ‘ σιει τα ούλλα μάλα,

για τα μνημεία τα πολλά, τα όμορφα τοπία,

που ως τζιαι η ιστορία της μοιάζει με ουτοπία.

Ομόαιμα, ομόγλωσσα, αδέλφια μας στην Κρήτη,

σαν δίδυμα φατσάρουμε, μιας γυναικός η κοίτη.

Ήρταμεν, για να πάρουμε την λεβεντιά της Κρήτης

τζιαι την ζεστή την αγκαλιά που ’σιει ο Ψηλορείτης.

Να δούμε, να θαυμάσουμε τζιαι της Κνωσού τα μέρη,

να δούμεν που το σήμερα πόσο θα διαφέρει.

Το Ηράκλειο, το Ρέθυμνο τζι’ ούλλες οι άλλες πόλεις

δεν ξεπερνούσιν τα Χανιά, την αρκοντιά της πόλης.

Σπουδαίους άνδρες έσιετε, όπως ο Βενιζέλος,

που στους οχτρούς του κάρφωσε τζιειν το δικό του βέλος

τζιαι έμεινε αθάνατος, σπουδαίος κυβερνήτης

που δόξασε τα χώματα τα ιερά της Κρήτης.

Τζιαι Καζαντζάκη έσιετε, που τίμησε τον τόπο,

που έκατσεν τζιαι έγραψεν με τον δικό του τρόπο.

Τζιαι τι να πω για τα γνωστά, τον Ομαλόν, τ’ Αρκάδιν,

την τσικουδιά που έσιετε, το κρητικόν το λάδιν.

Αγώνες δώκετε πολλούς σε πόλεμο τζι’  ειρήνη

τζι’  ανθίσασιν στον τόπο σας της λεβεντιάς οι κρίνοι.

Ήρταμεν, για να πάρουμε δύναμην τζιαι αγάπη

τζι’  εμείς σας ορκιζούμαστε, βάλλουμε τζιαι ζιννάπι

πως θα σταθούμεν δυνατοί τζι’ εννά σας μιμηθούμε,

στην τουρκική την κατοχή πως θα αντισταθούμε,

ώσπου να κάνει ξαστεριά, ώσπου να βλεφαρίσει,

ώσπου τζιαι εις την Κύπρο μας η λευτεριά ν’  ανθίσει.

Αδέλφια μας, των Κρητικών καμάρι τζιαι στολίδι,

υποδοχή μας κάμνετε τζιαι συγκινούμαι ήδη.

Μαζίν ανταμωθήκαμε τζιαι σας ευκαριστούμε,

είθε να δώσει ο θεός να μεν ’ποχωριστούμε.

Να συνεχίσουμε μαζί, να προχωρούμ’ αντάμα

τζιαι με την Κύπρο λεύτερη ας κάμουμε το τάμα,

πως θεν να ρθείτε στο νησί μ’ αφτούμενες τες δάδες,

          τζι’ όπου θα βρίσκετ’ εκκλησιά , ν’ αφταίνετε λαμπάδες.                                 

 

ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗ – ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΥΨΩΝΑ - 2ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΧΑΝΙΩΝ,2012

ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ Η ΚΟΙΤΗ  (Μέρος Α΄)

(Χαιρετισμός του Δ/ντή Γυμνασίου Ύψωνα)

Με μαντινάδες, τσιαττιστά εγιώ θα σιερετήσω

τζι’  όλους τους φίλους στα Χανιά, θα τους ευχαριστήσω.

Αδέλφια μας, ερχόμαστε που την ωραίαν Κύπρο

στην Κρήτην την πανέμορφην, της λεβεντιάς το φύτρο.

Χαιρόμαστε, μα τον Θεόν, που είμαστε μαζί σας,

που ήρταμεν στα ιερά, τα χώματα της γης σας.

Κοινές σκλαβκιές μας βρήκανε, κοινά τα βάσανά μας

κοινοί τζιαι οι αγώνες μας, κοινά τα αίματά μας.

Όμως σε σας οι Βενετοί τζιαι της Τουρκιάς οι λύκοι

τρομάξανε τζιαι φύγανε στων Κρητικών την νίκη.

Μα στο νησί μας το μικρό, τζιαι το βασανισμένο

πολλά χρόνια εμείνανε τζιαι το ’χουν σκλαβωμένο.

Μετά που το Βυζάντιο, μας πλάκωσαν οι Φράγκοι,

Λουζινιανοί τζι’ οι Βενετοί, μας είχαν την ανάγκη.

Χίλια δκιακόσια ενενήντα δκυό, δωδέκατος αιώνας

 τέσσερα τέρμινα σκλαβκιάς, λες τζι’ έγινε κανόνας. 

Τρακόσιους χρόνους ύστερα οι Τούρκοι μας κρατούσαν

στο Βερολίνον ήβραν τα, στους Άγγλους μας πουλούσαν.

Τζι’ ογδόντα χρόνια πέρασαν, για να λευτερωθούμεν

σαν άρκεψεν η ΕΟΚΑ μας, αγώναν να ενωθούμεν.

Τρία χρονάκια μοναχά βρεθήκαμε να ζούμε

τζιαι δεν αξιωθήκαμεν την λευτεριά να δούμε.

Ύστερα πραξικόπημα τζιαι εισβολή αντάμα

εφέρανε στην Κύπρο μας έναν τζιαινούρκο τραύμα.

Το  εβδομήντα τέσσερα  οι Τούρτζιοι μας κτυπήσαν

βαθιά μας ετραυμάτησαν τζιαι μας εκατακτήσαν.

Χρόνια τριανταοχτώ  κρατούν σπίτια τζιαι εκκλησίες,

στον ΟΗΕ γυρίζουμε, κάμνουμε λιτανείες.

Στην Ένωση εμπήκαμε της γηραιάς Ευρώπης

το δκυοχιλιάδες τέσσερα, μα «τοις ’αδίκοις κόποις».

Βοήθεια γυρεύκουμε, για να βρεθεί μια λύση,

πάθη τζιαι μίση γρήγορα να ’ρτει να διαλύσει.

Ειρήνη να ’ρτει στο νησί που να μας το ενώσει,

μια πιο καλή προοπτική να ’ρτει να μας προσδώσει.

Αυτή είναι της Κύπρου μας η δύσκολη πορεία

τζιαι η δική σας αγκαλιά, γλυτζιά παρηγορία.

ΤΑ ΥΙΟΘΕΤΗΜΕΝΑ ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ /ΔΙΣΤΙΧΑ

ΜΙΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ

Ήταν λεβέντης με μαλλιά τζιαί βούτσιες σαν την κρέμα.

Παιδί πολύ ξεχωριστό-ποιοτικό ,εν τζιαί λαλώ σας ψέμα.

 Σήμερ' ακόμα εν καλός, στολίδι στη δουλειά του,

 έσιει τους φίλους ...το χωρκόν...βαθκιά μές την καρκιά του.

                                                                                 (του Ανδρέα Χ.)

 Σ΄ευχαριστώ από καρκιάς για τα καλά σου λόγια

τζιαι το ’χω ευχαρίστηση για τα πολλά σου δώρα .

Είναι για με σημαντικό να έχω τις ευκές σου,

να ξέρω πως με σκέφτεσαι μες τις αναποδκιές σου.

                                                                                     (του Σάββα Χ.)

Χρόνια πολλά ρε φίλε μου τζιαι πάντα με υγεία,

σε στέκια να πηγαίνουμε που πίνουν ζιβανία.

                                                                                 (του Πανίκου Χρ. Π.)

Χρόνια πολλά σου Λίνο μου, τζιαι πάντα να τσιαττίζεις,
για να με φτάσεις ξέχνα το, μεν το πολυελπίζεις.

                                                                                       (του Μιχάλη Α.)

Γράμμα στο υπουργείο μας να γράψουμε, να στείλει

επαίνους άφθονους, πολλούς,  γραμμένους πας σε στήλη.

Γιατί πολλούς αξίζει μας ακόμα τζιαι βραβείο,

που θα στηθεί στο Δήμο μας, πάνω στο Δημαρχείο.

                                                                                        (της Στέλλας Αγ.)

ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ –ΔΙΣΤΙΧΑ Ή ΔΥΣΤΥΧΑ ΝΟ 12

                                  Ανδρέα μου, σ' ευχαριστώ  για τα καλά σου λόγια.

 Φαντάζουν σαν υπερβολές, κηδείας μοιρολόγια.

 Φτύνω μέσα στον κόρφο μου να μεν με πιάσει μάτι,

 μα συ είσαι ανώτερος, στο λέω με γινάτι,

 στην καλοσύνη, στην ψυχή, στην άδολη αγάπη,

 μες στους Μορφίτες άρχοντας τζιαι βάζω τζιαι ζιννάπι.

Είσαι καλός τζιαι γρήγορος στο αίτημα φιλίας
τζιαι εύχομαι ολόψυχα ημέρες ευφορίας. 

Στη Λευκωσία βρίσκεσαι εδώ τζιαι λίγη ώρα

τζιαι ‘γιώ ρωτώ, μπορώ να σου τηλεφωνήσω τώρα; 

Είσαι καλός τραουδιστής τζιαι θέλω το καλό σου
Πέ μου να ξέρω γλήορα ποιος εν ο δάσκαλός σου.

Σωτήρη μεσανύχτησε τζιαι δεν έχει κανένα

τζι' αφήκαμε στο φέϊσπουκ μονάχο μου εμένα.

Νίνα σε στεναχώρησαν, το ξέρω υποφέρεις,

μα τις φωτογραφίες σου πίσω να μας τις φέρεις.

Εν πλούτος ανεκτίμητος, εθ θησαυρός σπουδαίος,

τζι' αν κάποιοι ενοχλήθηκαν, ας παν' αλλού, βεβαίως.

Τζι' όπως αξίζουν οι παλιές, αξίζουσιν τζι' οι νέες,

τζιαι ίσως να μας συζητούν, μελλοντικές παρέες.

Όμως θαυμάζουμεν εμείς, προσώπατα τζιαι σπίθκια,

γιατί να ενοχλούμαστε; Εν να μας φαν τα φίδκια;

Εζωντανέψαμεν πολλοί, βρέθηκαν τόσοι φίλοι.

Εν να μας ενοχλεί του κάθενός η ύλη;

Ως τζιαι τα παπουτσόσυκα θυμίζουν μας του Μόρφου,

τζι' όσα τραούδκια έβαλα, θα σκάσω πλέον, ούφφου.

Αυτά εν που χορεύκαμεν, στα πάρτυ μες τα σπίθκια.

                                                 Αυτά εν που ακούαμε, είναι για μας στολίδκια.

Σε όσα εσυμφώνησα, τους έβαλα το like ,

                      στην Γιούλη τζιαι στον Στέλιο μας, στον Σπύρον τζιαι στον Μάϊκ

‎'Ολους τους ευχαρίστησες κυρία Αχιλλέως,

καλή, Νίνα, αγαπητή,τους πρώην τζιαι τους τεως.

Τζιαι μένα που σου έπλεξα ποίηματα .....σπουδαία,

εξέχασες τζιαι μ' άφησες έξω που την παρέα.

Μόρφου τζι' αν σε σκλαβώσανε, είσαι μες την καρκιά μου

τζι' οραματίζομαι συχνά πως ζω για τα παιδκιά μου

τζιαι πως σε βλέπω λεύτερη, περήφανη, ωραία,

ασπροντυμένη, όμορφη, ακμαία τζιαι γενναία.

Στου Μόρφου θα γυρίσουμε, στο λέω τζιαι ελπίζω

τζ' ούλλα τα δένδρα  τα ξερά εγιώνι θα ποτίζω.

Τζι' αν εξεράναν, Στέλιο μου, εμείναν οι ανθρώποι

τζιαι σαν γυρίσουμε εμείς, θ' αναστηθούν οι τόποι.

 Κώστα, εν να πηαίνουμε μπροστά ή πίσω πίσω;

 Έγινε ό,τι έγινε, δεν θα διαφωνήσω.

 Τζιαι τα θυμούμαι, δεν ξεχνώ ,τα βλέπω τζιαι ομπρός μου

μα θέλω σ' ούλλους να το πω, εν τούτος ο οδηγός μου;

                                     Συγχαρητήρια πολλά για τις ενέργειές σας

τζιαι σαν θα λείπω τώρα πια θα πίνω στις υγειές σας.

Αλόπως ήταν ο Θεός τζιαι εδοκίμασε με.

Μα στάθηκέ μου βοηθός τζιαι επροστάτευσε με.

ΜΝΗΜΗ ΣΑΒΒΑΚΗ ΝΕΟΦΥΤΟΥ:"Στον τάφο σου" του Φοίβου Μυριάνθους

Αφιερώνω το πιο κάτω ποίημα που έγραψε τότε ο Φοίβους Μυριάνθους για τον κοινό αγαπημένο μας φίλο,ο Σαββάκη Νεοφύτου, ο οποίος απεβίωσε τέτοιες μέρες τον Φλεβάρη του 1975, μετά από θανάσιμο τραυματισμό στις αρχές Σεπτεμβρίου 1974 ενώ ήταν σκοπός σε χώρο διασποράς στη Βυζακιά όπου βρισκόταν το τάγμα του , το 281 Τ.Π. Στο ίδιο τάγμα υπηρετούσα και εγώ.

ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΣΟΥ

Οι μυρωμένοι ανθοί της λεμονιάς

δικάστηκαν σ' ένα βάρβαρο χτεσινό αγέρι.

Η καρδιά της Μόρφου, οι καρδιές μας,

ματώθηκαν σ' ένα βάρβαρο χτεσινό μαχαίρι.

Όμως για χάρη σου

οι σκορπισμένοι λεμονανθοίδε μαράθηκαν.

Μαζεύτηκαν τον τάφο σου να μυρίσουν.

Όμως για σένανε

οι λαβωμένες καρδιές μας δε σταμάτησαν.

Μαζεύτηκαν στον τάφο σου

να τραγουδήσουν.

Κοιμήσου μύρο της Μόρφου μας.

Κοιμήσου τραγούδι του κόσμου.

ΤΑ ΔΙΣΤΙΧΑ / ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ...ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΥ

Σωτήρη, τ’ αποφάσισες, σήμερα να γιορτάσεις

τζιαι στων ερώτων τις χαρές, εσύ να μας κεράσεις.

Μα σοβαρομιλάς εσύ, γιορτάζεις που τ’αλήθκεια

ή  ήρτες δαχαμέ μπροστά πουλώντας παραμύθκια;

Στου Βαλεντίνου σήμερα εσύ είντα γυρεύκεις,

τζιαι στους ερωτευμένους μας, είντα που πασπατεύκεις;

Πιστεύκω περιπαίζεις μας, πες μας το τι κερδίζεις

τζιαι τον θεσμό του έρωτα τι τον εξευτελίζεις;

Εσύ θεός της μόρφωσης, του πνεύματος σπουδαίος

τζιαι των γραμμάτων ο σοφός, της Μόρφου μας ωραίος,

ο Αϊστάϊν της λογικής , της δύναμης θεότης

που θάλλεις από μόνος σου, σύμβολο της νεότης,

μεγάλος πώς  εμπλέχτηκες με τους ερωτευμένους,

 τους νεαρούς που αγαπούν  τζι’ όλους τους παθιασμένους;

Ούλλοι τους τούτοι πον δαμέ, ολόχρονα γιορτάζουν

στου Βαλεντίνου τη γιορτή δώρα δεν αγοράζουν.

Κρίσεις υπάρχουν πολλές, του έρωτα την ξέρω

για ό,τι άλλο χρειαστείς, εγιώ θα σου το φέρω.

Πολλά λλίοι στο Φέϊσπουκ τον έρωτα εβρήκαν

γι’ αυτό ψάξε στο σπίτι σου, στης γυναικός την προίκαν.

Για τις θύμησες που ’φερες, εμείς σ’ ευ-ΧΑΡΗΣ-τούμε,

που ύμνησες τον έρωτα, θα σε ευγνωμονούμε.

ΤΑ ΔΙΣΤΙΧΑ/ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ ΤΩΝ ΓΙΟΡΤΩΝ - ΤΩΝ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ

Χρόνια πολλά σας εύχομαι εκ βάθους της καρδίας

αγάπη, ειρήνη και χαρά, άνευ κοροϊδίας

η λευτεριά να ρθει νωρίς, στην Κύπρο ...την Αγία

αν θέλουμε να έχουμε για πάντα την ...υγεία 

Φίλοι, γνωστοί και άγνωστοι και μπλοκοσφαιρικοί,

να χαίρεστε, να ζήσετε , να ΄στε παντοτινοί,

καλές γιορτές σας εύχομαι εκ βάθους της καρδίας,

φάτε, πιείτε, παίξτε, φτάστε στα όρια .... της αηδίας 

Ευ-Χαρησ-τώ συμμαθητή, ομοιάζεις Αϊστάιν

τζια φώναξε τραγουδιστά,να 'ρθει η Έλλη Στάη

 για να το πει στα φανερά, απόψε στις ειδήσεις

 σ' όλο τον κόσμο ν' ακουστεί, πίσω μην την αφήσεις,

 να το φωνάξει καθαρά, ποιος είναι ο γιορτάρης

τζιαι σαν βρεθούμεν που κοντά, εγιώμεν ο τραττάρης*.

 (* κεραστής, από το τραττάρω) 

Τα χρόνια τα σημερινά, κόψε τα εις την μέση,

 τότε εμένανε θα βρεις. Έξω  κανείς μην ππέσει.

 Τόσα είναι τα χρόνια μου εις την φωτογραφία

 τζι' όσο για μια σημερινή θα ψάξω στα γραφεία. 

Ευχαριστώ Μιχάλη μου, αν τζι' είσαι χουμισιάρης,

 δεν σε παρεξηγώ ποττέ, ό,τι ποθείς να πάρεις.

 Αν είσασταν δαμέ κοντά, ήταν να σας κεράσω,

 σαν ζείτε εις την ξενιτιά πώς θέτε να σας φτάσω,

τζιαι καττιμέρκα άφθονα, τζιαι τούρτα πρώτο πράμα,

αν είσασταν δαμέ κοντά εν να γινόταν θάμα. 

Να 'μουν πουλλίν να πέταγα, να πήγαινα στα Σπάτα

 τζι' ας μεν είσιεν πολλήν φαϊν. Θα έτρωα σαλάτα.

Εύχομαι καλοπέραση,να πιείτε τζιαι να φάτε

τζιαι πιείτε στην υγείαν μας τζι’ εμάς μην μας ξεχνάτε.