Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2011

Μαρία Πολυδούρη: "Δεν τραγουδώ παρά γιατί με αγάπησες"


Πηγή:
http://www.youtube.com/watch?v=9IKwQiCevOs&feature=fvwrel
Τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Σύνθεση:Δημήτρης Παπαδημητρίου
Στίχοι:Μαρία Πολυδούρη

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησεςσε περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες.


Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι’ αυτό είμαι σαν κρίνο ολάνοιχτο
κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.


Μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες
και στη ματιά σου να περνάει
είδα τη λυγερή σκιά μου ως όνειρο
να παίζει, να πονάει,
μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες.


Γιατί, μόνο γιατί σε σεναν άρεσε
γι’ αυτό έμειν’ ωραίο το πέρασμά μου.
Σα να μ’ ακολουθούσες όπου πήγαινα
σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
Μόνο γιατί σε σεναν άρεσε.


Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα
γι’ αυτό η ζωή μου εδόθη.
Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα.


Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.











Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011

ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ - ΔΙΣΤΙΧΑ...ΤΗΣ ΚΟΝΤΡΑΣ


Α) Βλέπω εβελτιώθηκες με τα γραφόμενά σου
     αλλά σκέψου το πιο καλά ποιον είχες για ποιμένα σου.
     Στας Σέρρας θα εμείνισκες, απάνω εις τα όρη
     ενώ στην Κύπρο που ΄σουνα σου ΄δώσαν τέτοια κόρη.

Β  Την πόρτα εσύ μου άνοιξες μα και το παραθύρι,
     στον τόπον τούτον τον λαμπρόν να ζω σαν παραμύθι.
    Το  φως σου το πνευματικό που γεύτηκα στην νιότη,
    σαν μια βαριά κληρονομιά μ΄ ακολουθεί στην Α. Ευρώπη.


Α) Μ΄ έτσι ρυθμούς που απαντάς καλλίτερα παραίτα,
    τζιαι μείνε στην γεωπονική, την ποίηση σου πέτα.


Β) Αγνόησε το timing και μπες εις την ουσία,
      κρίνε απ΄ το αποτέλεσμα αυτό έχει σημασία.


Α) Τώρα σε παραδέχτηκα τζιαι είκοσι σου βάζω,
     καλλίτερα μες τα βιβλία μου να κάτσω να διαβάζω.

             #################### 

Γ) Τσιαττιστά εν που εζήτησες τσιαττίσματα θα πάρεις
     όλοι θα συμφωνήσουμεν πώς κάλλιστος ο Χάρης.
     Ούλλοι εσυναχτήκαμεν δαμέ να μορφωθούμε
     τζιαι τούτα που μαθαίνουμε πρέπει ν΄ ακολουθούμε.


Δ) Είσαι καλή στα τσιαττιστά, μα μένα δεν με φτάνεις
     τζιαι τη Δευτέρα που θα ΄ρθείς με ρόδα να με ράνεις.


Γ) Είμαι μιτσιά τζιαι άβγαλτη σε τούτο το σχολείο
     θέλεις να γίνεις δάσκαλος σε τούτο το σχολείο;


Δ) Είσαι καλή τζιαι δεν θέλεις με δάσκαλο, με νόρμα,
     μονάχη σου είσαι δυνατή τζιαι όπου θέλεις όρμα.


Γ) Είσαι μεγάλος τζι΄ άφθαστος, μα θέλω να σε φτάσω
     με νάκκουρι προσπάθεια μπορεί να σε περάσω.


Δ) Σ΄ ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια
     μα μοιάζουνε μα τον θεό με ξένα μοιρολόγια.



Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 2011

Παναγιώτης Καρακούλης

Δημοσιεύω ένα ποίημα το οποίο βρήκα στο διαδίκτυο και μ΄ άρεσε:
http://genesis.ee.auth.gr/dimakis/Pandora/4/4.html

Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2011

ΤΣΙΑΤΤΙΣΤΑ - Δίστιχα ή Δύστυχα μου, Νο 5

Στην Βουδαπέστη που θα πας πολλήν δροσιάν να βρείτε
τζιαι να περάσετε καλά, να φάτε τζιαι να πιείτε.


Τζείντα σιειλούθκια σου τα δκυό, τα ομορφοσκαλισμένα
να ξέρεις επελλάναμε, τ΄ αντζελοκτισμένα.


Ολημερίς σκεφτόμουνα μήνυμα να σου στείλω
τζιαι τώρα σ΄ αθθυμήθηκα σαν έτρωα το μήλο.


Πολλά πολλά ευχαριστώ εμείς σε σας χρωστάμε
τζιαι να ΄σαστε όλοι καλά συχνά παρακαλάμε.


Για ό,τι μας προσφέρατε θα σας ευγνωμονούμε,
στο δύσκολο ταξίδι μας δε θα παραπονιούμαι


Την τελευταία έξοδο του 2010
ποθώ με δκυό φίλους καλούς τζι΄ας λείπει μια γυναίκα.


Τζι΄αν πείτε ναι θα το χαρώ, στο όχι δε θα λυπηθώ
στη σκέψη μου παντοτινά, θε να παρηγορηθώ.


Φίλε μου απόψε δεν μπορώ, μαζί για να βρεθούμεν,
καλή καρδιά να έχουμε τζιαι πάλιν εν να βκούμεν.


Στην Πάφον εν που βρίσκομαι μαζί με την Μαιρούλα
καλός του Costa ο καφές μα τζιαι η παρεούλα.


Καλά να τα περάσετε εσείς οι δκυό αντάμα
τζι αν θά ΄ρτει τζιαι ο τέταρτος, θα κάνω έναν τάμα.


Ξαπόλα τζιειν την τηλεόραση που πήρες την καινούρια
τζι΄ έλα να πάμε για καφέ, να πάμεντε για γιούρια.


Εις τα ψηλά έχει αέρα μα λείπει μια τσικου-δκιά
τζιαι οι φιλολογίνες μας να πάν΄να βκάλουν τραουδκιά.


Διπλές γιορτές διπλές χαρές έχετε ΄σεις στο σπίτι,
είθε να συνεχίζονται, να φτάνουν ως την... Κρήτη.

Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου 2010

2011 ΕΥΧΕΣ


ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ, ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ, ΝΑ ΓΕΡΑΣΕΙΣ
ΤΖΙΑΙ ΠΟΥ ΤΟ ΓΕΛΙΟ, ΤΗ ΧΑΡΑ, ΠΟΤΤΕ ΣΟΥ ΝΑ ΜΕΝ ΠΝΑΣΕΙΣ.
ΑΧ! ΤΙ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΖΩΗΝ, ΤΑ ΟΠΛΑ ΝΑ ΧΑΘΟΥΣΙΝ
ΤΖΙ΄ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΣΦΑΙΡΕΣ ΝΑ ' ΧΟΥΣΙΝ, ΚΑΡΔΟΥΛΕΣ ΝΑ ΠΕΤΟΥΣΙΝ.
ΕΙΡΗΝΗ ΝΑ ΄ΡΘΕΙ ΣΤΟ ΝΗΣΙ, ΦΙΛΕ, ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΚΥΠΡΙΟΥΣ
ΦΙΛΙΑ, ΕΙΡΗΝΗ  ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΚΑΙ Σ΄ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ... ΚΥΡΙΟΥΣ

Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2010

Της προ Χριστουγέννων συνεστίασης 23/12/2010

Εσείς που κάθεστε ποτζιεί με πίνετε με τρώτε,
τουλάχιστον αρκέψετε τραούδκια σαν τζιαι τότε.

Κάμνετε όπως τα μωρά που ούλλον πελλαρίζουν
τζιαι βάλλουμεν σας στον γουμάν που ούλλον κακαρίζουν.


Αφήστε τζιειν το λακκιρτίν τζιαι πιάστε το τραούδιν
τζιαι μια σας... ήπιε το κρασίν τζιαι γίνηκε λουλούδιν.


Είσαι πολλά παλλικαράς, αδέλφι μου μεγάλε
τζι΄όσα τραούδκια τζιαι να πεις, δεν έχουσιν φινάλε.


Επήρετε τζιαι πάνω σας πώς είστε σεξουάλες
τζι΄ επιάσετε την τραουδκιάν τζι΄εμείνετε μπουκάλες.


Σαν έτοιμη από καιρό φαίνεται ότι ήσουν
τζιαι τράβα για την Χώρα σου πριχού σε παρατήσουν.

Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου 2010

Μαρία Περατικού Κοκαράκη "Χάι Κου και Τάνκα"

Χάι Κου:ποίημα τριών στίχων με  διάταξη 5-7-5 συλλαβών,
               που πρωτοεμφανίστηκε στην Ιαπωνία το 15ο και 16ο αιώνα
Τάνκα:  ποίημα 31 συλλαβών διατεταγμένες σε δύο στροφές,
              5-7-5  συλλαβές η πρώτη στροφή και 7-7 η δεύτερη στροφή

Ανέμου δάκρυ.
Μουσική φύλλων λεύκας.
Νόστου ανάσα.

Αμφισβήτηση,
νερατζιά στολισμένη
κραυγή εφ'ηβου.

Κλαίει η βροχή,
γδέρνονταας τα πέταλα
του λεμονανθού

Χλωμό φγγάρι
ξαπλωμένο στην άμμο
ερωτοτροπεί.

Σπάνιο δώρο,
η αγάπη η πρώτη,
ευ να τελειώνει.


Μητέρα λίκνο
της ζωής, σε προσκηνώ
Ιλαρό το φώς

των ματιών σου αγάπη
μοναδική προσφορά.


Λουλούδια,χάδια
κάτω απ΄ τον ίσκιο
των κλαδιών λέξεις

ιερές, ερωτικές
χαραγμένες στον κορμό.


Η λεμονιά μας
που ψηλά ανέβαινε
στο παράθυρο

άθελα την άφησα
στης Εισβολής τη μέρα.


Πικραμύγδαλο
η μισή πατρίδα μου
στο στόμα γεύση,

στην ψυχή αγωνία
που ποτέ δεν πέρασε.



ΠΗΓΗ:Μαρία Περατικού Κοκαράκη "Χάι Κου και Τάνκα",
             Εκδόσεις Επιφανίου, Λευκωσία 2010

Αναφορά στη ζωή και το έργο της, συλλογές, βραβεύσεις, κριτική: