Τετάρτη, 15 Απριλίου 2009

Κωστής Παλαμάς "Το σπίτι που γεννήθηκα" (το μελοποιημένο απόσπασμα)

Το σπίτι που γεννήθηκα
Στίχοι: Παλαμάς Κωστής
Μουσική: Τερζής Μιχάλης
Βίντεο: Μιχάλης Γεωργιάδης

Το σπίτι που γεννήθηκα κι ας το πατούν οι ξένοι
Στοιχειό είναι και μα προσκαλεί, ψυχή και με προσμένει
Το σπίτι που γεννήθηκα, ίδιο στην ίδια στράτα
Στα μάτια μου όλο υψώνεται, και μ' όλα του τα νιάτα

Το σπίτι ας του νοθέψανε το σχήμα και το χρώμα
Κι ανόθευτο κι αχάλαστο και με προσμένει ακόμα
Το σπίτι που γεννήθηκα κι ας το πατούν οι ξένοι
Στοιχειό και σαν απάτητο, με ζει και με προσμένει

Το σπίτι που γεννήθηκα κι ας το πατούν οι ξένοι
Στοιχείο είναι και με προσκαλεί, ψυχή και με προσμένει

7 σχόλια:

  1. Μας ταξίδεψες Χάρη πίσω στην αγαπημένη Μόρφου.Πόσο ομορφη είναι η άνοιξη μέσα στις πορτοκαλιές της.Καλό Πάσχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πάντα τέτοια εποχή ,φίλε Γιάννη, ο νους γυρίζει στη Μόρφου και κείνη μυρωδιά των ανθών της πορτοκολιάς από τον Απρίλη του 2003 σφηνώθηκε για τα καλά μέσα μας.Καλή Ανάσταση παντού και σε όλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Kαλή Ανάσταση και καλό Πάσχα με υγεία πάνω απ ολα και την αγάπη να ακολουθεί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εις τις ευχές με πρόλαβες,γιατί ήμουν μεθυσμένος,το e-mail μου το ξέχασα, ήμουνα ζαλισμένος, όσες ευχές μου στείλανε σε σένα θα χαρίσω και να περνάς και πιο καλά δε θα διαφωνήσω. ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, Μαρία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χάρη, με συγκίνησε αυτό που είδα. Με ταξίδεψε στις ανθισμένες πορτοκαλιές, στο Β' Γυμνάσιο, στο σπίτι μου. Στα χρόνια εκείνα της αθώας ομορφιάς. Εύχομαι Καλό Πάσχα σε σένα και στην οικογένεια σου και κάποτε οι ανθοί της πορτοκαλιάς, της λεμονιάς, της μανταρινιάς, ν' αφίσουν τη μυρωδιά τους να απλωθεί και πάλι ελεύθερη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ευχαριστώ,Ανδρέα,και ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ σε σένα και στην οικογένειά σου.Σου είπε ο Γιάννης ποιος είμαι.Τον έζησες στα νιάτα του, τον ζώ στην ωριμότητά του.Ενθουσιάστηκε όταν του είπα ότι είμαστε συμπέθεροι.Άμποτε να βρεθούμε όλοι ξανά στην αγαπημένη Μόρφου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή